*

 
dossier

Archief

Ephimenco

Sylvain Ephimenco − 23/02/02, 00:00

'Ik weiger mee te pruttelen met de Sinterklazen van de politieke correctheid en voorzie een infernale scheur in dit kleine maar wonderlijke land.

(...) Het is ergerlijk dat welwillend wordt gedaan tegenover moslims die hun cultuur in bescherming nemen, maar dat degene die opkomt voor de culturele verworvenheden van Nederland een stenenregen van kritiek over zich krijgt. (...) Ik begrijp de slappe houding van de Nederlandse overheid niet. Als moslims ergens hun superioriteitsgevoel vandaan halen dan is het wel dat ze die Nederlanders zoveel poetsen kunnen bakken en daarvoor een aai over de bol krijgen. En waartoe dient die toename van islamitische scholen en moskeeën? Voor integratie?' Sinterklazen van de politieke correctheid opgelet alvorens in de pen van uw volgende ingezonden brief te klimmen: dit zijn mijn woorden niet.

Deze zinnen vormen de kern van een beklemmend opiniestuk dat de schrijver van Marokkaanse afkomst Hafid Bouazza woensdag in NRC Handelsblad publiceerde onder de titel 'Nederland is blind voor moslimextremisme'. De stilte die hierop volgde was even beklemmend als het stuk zelf. Gisterochtend hoorde ik op de radio de jurist en dichter van Iraanse origine Afshin Ellian waarschuwen voor het bagatelliseren van de invloed van fundamentalisten op islamitische scholen. En dit uitgerekend op het moment dat het slaperige land het licht weer uitdoet. Hij ontmoette nog net geen hoon van de kant van zijn Nederlandse gesprekspartner. Het valt allemaal wel mee, dat 'conservatisme' op de islamscholen, zei de laatste. Het moet voor de Kader Abdolahs, Bouazza's en Ellians, dissidenten uit de gesloten islamitische cultuur, een hels karwei zijn om hun preek aan te heffen in de frigiditeit van de Nederlandse woestijn. Om maar niet te spreken van de vijandigheid die ze als 'verraders' ongetwijfeld zullen ontmoeten in de kringen waaruit ze zijn voortgekomen. Het vereist een zekere moed om zich uit eigen beweging buiten zijn natuurlijke omgeving te plaatsen. Misschien is dit wat de grandeur van de mens maakt: luid zeggen wat je van wezenlijk belang acht, ongeacht de mogelijke nare gevolgen voor je persoon. De beschuldigingen dat je een troetelallochtoon bent of een 'bounty'. Dat je het water van Fortuyn draagt of de kar van Leefbaar Nederland trekt. Niet iedereen is daartoe in staat.

mailIcon print |