Haast vergeten [55]

,,Dus je had nu in Rome moeten zijn?'' vroeg Herzegowina met tranen in de ogen. Ze mengde de gesneden uien met de paprika, bakte ze in de pan, en roerde het prutje door de reigerborstgehakt.

,,Ik ga niet naar Rome'', zei Harmen Ablatief, terwijl hij de kurk van de fles trok.

,,Heel verstandig'', zei Herzegowiena, ,,wat moet je met die papen?''

,,Ze zouden mijn internet-idee financieren, zoals ze in vroeger eeuwen beeldhouwers en schilders subsidieerden. Maar Victor Atta - herinner je je nog wie dat was?''

,,Atta, dat was toch de man die met mieren kon praten? Bestaat hij dan echt? Het leek me een van de figuren uit je verhalen die je uit de duim gezogen had''.

,,Victor Atta bestaat en hij heeft me vamiddag ge-e-maild. Je weet misschien dat Microsoft in elke computer een klein spionnage-elementje heeft ingebouwd, waar de koper van de computer niets van afweet, maar dat een gaatje is, waardoorheen de Amerikaanse geheime dienst, of ieder ander die Bill Gates genoeg betaalt, alles wat er in je computer gebeurt, kan zien. Elke e-mail, elke berekening, elk bezoek aan een website, elke agenda, elk spelletje, alles wordt opgeslurpt door de software van microsoft, waarvoor je notabene nog betaald hebt ook. Zolang dat zo is, betekent het dat de gebruiker van mijn website zijn geheimste gedachten niet langer toevertrouwt aan een neutraal en discreet programma, maar afgeluisterd wordt door de geheime dienst.''

,,Zouden ze denken dat een bommenlegger eerst biecht voor hij aan de gang gaat?''

,,Misschien hopen ze dat hij biecht nadat hij zijn bom heeft laten ploffen. Waar de Oost-Duitse Stasi een miljoen medewerkers voor nodig had, dat doet een slim computerprogramma in een ommezien. Maar ik doe daar niet aan mee. Atta heeft gelijk, hij ... ''. Harmen begon te keelschrapen, kuchen, grommen en gorgelen, kortom elke activiteit waarbij een k of nog liever een g zijn best kon doen om een splintertje reigerborstbeen uit de ingang van het verkeerde keelgat te krijgen. Hij herinnerde zich eens gelezen te hebben dat je bij een graat in de slokdarm niet moest aarzelen om een mes in iemands strot te drijven. Maar Herzegowiena wist iets beters. Ze pakte haar vriend van één nacht op, en zette hem op zijn kop. Hij schraapte en kuchte en gromde en merkte toen dat het flintertje reiger was verdwenen. Een flinke slok regenwater deed de rest.