Benoeming Rai-top werd een klucht

Eindelijk was het zover: gisteravond werd bekendgemaakt welke heren de komende jaren de scepter gaan zwaaien bij de Italiaanse publieke omroep Rai. Het gaat om vijf bestuurders die de machtverhoudingen binnen de Italiaanse politiek keurig weergeven: drie mannen representeren centrum-rechts, twee zijn er gelieerd aan centrum-links.

Het kiezen van de vijf bestuurders had veel weg van een klucht. Een nieuwe raad van toezicht was nodig, de vorige Rai-top kwam een week geleden voor het laatst bijeen. De voorzitters van de Senaat en de Tweede Kamer, de heren Casini en Pera, moesten de nieuwe bestuurders benoemen. Dat leek zo simpel, ze deden er de hele week over.

Akte 1. Berlusconi geïrriteerd. Want nog vóór er namen worden genoemd, zei Lega Nord-leider Bossi dat hij per se een vriendje in de raad wil hebben, want anders... En toen Pera en Casini met hun eerste lijstje namen op de proppen kwamen, sprong vice-premier Gianfranco Fini uit zijn vel omdat zijn Nationale Alliantie niet vertegenwoordigd was. Hij belde Berlusconi onmiddellijk op: ,,Mijn partij is de op een na grootste, hoe haal je het in je hoofd mij hier buiten te laten! Een raad van toezicht die er zo uitziet komt er niet!'' Het lijstje verdween in de prullenbak.

Akte 2. Berlusconi boos. Want hij heeft een gruwelijke hekel aan gekrakeel binnen zijn coalitie. De premier is gewend dat de dingen gaan zoals hij wil, de Italianen hebben tenslotte op hém gestemd en hij is de baas van de grootste regeringspartij (Forza Italia). Berlusconi zegt hardop dat hij geen enkele invloed uitoefent op de benoeming van de raad. Maar daar trapt niemand in. Berlusconi heeft een aantal namen in gedachten voor il presidente, de hoogste post binnen Rai, en verwacht dat Pera (een partijgenoot) en Casini (coalitiegenoot) zijn wens vervullen.

Akte 3. Berlusconi woedend. De dagen verstrijken, de week loopt op zijn einde, namen komen op het lijstje, worden weer geschrapt en nog altijd is er geen nieuwe raad van toezicht. De premier voelt dat hij een modderfiguur slaat, de kranten koppen: 'Breuk binnen regeringscoalitie'. Hij ergert zich vooral aan Casini, want die ligt dwars. Pier Ferdinando Casini is de leider van een kleine christen-democratische partij en heeft als zodanig binnen de coalitie weinig te vertellen. Maar Casini wil niet over zich heen laten lopen. Als Berlusconi dus laat weten dat hij de voorkeur geeft aan de directeur van zijn opinieweekblad Panorama steekt Casini bij wijze van spreken zijn middelvinger naar hem op. Want Casini vergeet niet dat Berlusconi ook al de eigenaar is van de commerciële zenders van Mediaset, de grootste concurrent van Rai. De premier is laaiend. ,,Wie denkt Casini wel niet dat-ie is? Zonder mij zou Casini überhaupt niet in het parlement terecht zijn gekomen!'' Berlusconi negeert Casini dan ook al dagen. Casini houdt zijn poot stijf: ,,Ik laat mij niet intimideren.'' Berlusconi: ,,Dit zet ik hem betaald.''