Rooms bastion begroet paus

Een vermoeide, maar zichtbaar ontspannen paus keerde dinsdag terug naar huis. Nee, niet naar Vaticaanstad, dat gebeurde ruim een etmaal later pas, maar naar Malta. Dit verdient veel meer de bijnaam 'rooms bastion' dan zijn grote Italiaanse broer. Van de 392000 eilandbewoners is bijna iedereen katholiek en van alle gelovigen gaat 65 procent elke zondag naar de kerk. Kom daar elders in Zuid-Europa maar eens om.

Het zonnige eiland fungeerde daarom voor de paus als een soort 'Club Med' -de uitdrukking is van de New York Times- een verademing na alle orthodoxe achterdocht en islamitische gevoeligheden. Op Malta, waar echtscheiding en abortus bij wet verboden zijn en de scholen, allemaal rooms-katholiek natuurlijk, door de staat worden betaald, kon de paus, na vier dagen op de tenen lopen, eindelijk zichzelf zijn.

Een kleine 200000 Maltezers hadden zich gistermorgen op een enorm plein in hun hoofdstad verzameld en zagen toe hoe de paus de in 1962 overleden en zelfs postuum nog zeer populaire priester George Preca zalig verklaarde. Eerder was in een andere stad nog een priester en een non dezelfde eer ten deel gevallen. Maar zij stamden uit de negentiende eeuw.

Het betekende balsem op de wonde van het gekwetste eigengevoel van de eilandbevolking. Die had het tot dusver zonder zaligen of heiligen uit eigen stal moeten stellen. Moeilijk te verdragen voor het meest Rome-getrouwde land(je) in heel Europa.

Kantoren sloten, bedrijven deden de poort dicht en alle scholen kregen vrij toen de paus, moeizaam als altijd, de vliegtrap afdaalde. Op de luchthaven van Valletta stond president Guido de Marco de hoge gast op te wachten. Terwijl de paus een gemakkelijke stoel kreeg toegeschoven sprak het Maltzer staatshoofd: ,,Op dezelfde manier waarop de Maltezers eens de apostel Paulus welkom heetten, verwelkomen wij u nu, op de laatste etappe van uw reis''. Zelfs de strenge kardinaal-staatssecretaris Angelo Sodano leek te glimlachen.