Pleegkind niet beter af bij bekenden

AMSTERDAM - Pleegkinderen zijn in een hen bekend gezin niet beter af dan wanneer ze een gezin krijgen toegewezen.

Dat blijkt uit onderzoek van de Rijksuniversiteit Groningen, dat gisteren is gepubliceerd in het tijdschrift Pedagogiek. De laatste tijd is het 'netwerkgezin' in opkomst: het zou volgens voorstanders beter zijn om kinderen die niet langer thuis kunnen blijven, niet in een volledig onbekend pleeggezin te plaatsen, maar bij verwanten of kennissen. In dat geval wordt de informele opvang, die al langer bestaat, erkend door de instellingen voor pleegzorg. Het kan bovendien een mogelijkheid zijn om het grote tekort aan pleeggezinnen op te vangen.

Op basis van onderzoek onder 120 gezinnen met 136 kinderen in Zuid-Holland, deels in een netwerkgezin en deels in een vreemd ofwel 'bestandsgezin', concluderen de orthopedagogen Strijker, Zandberg en Van der Meulen geen verschillen van betekenis tussen beide groepen. De gezinnen waarin deze kinderen langdurig werden geplaatst, functioneren even goed, beide groepen ouders hebben ongeveer dezelfde ervaringen en de pleegzorgwerkers zijn niet positiever over het netwerkgezin. Het is voor het eerst dat beide gezinnen worden vergeleken.

De onderzoekers suggereren wel dat een onderzoek met meer pleeggezinnen in heel Nederland misschien wel enige verschillen aan het licht kan brengen. Ook raden ze aan nader te kijken in hoeverre de culturele afkomst van de kinderen een rol kan spelen in de vergelijking tussen de twee typen gezinnen.

Ook uit de ervaringen in de Verenigde Staten, waar al langer netwerkgezinnen bestaan en in sommige staten meer dan de helft van de kinderen in eigen kring blijft, blijkt dat de meningen over de kwaliteit van netwerkpleegzorg verdeeld zijn. Weliswaar is de kans groter dat kinderen in een bekend gezin uiteindelijk meer contact houden met hun ouder, maar dit kan juist ook leiden tot een onduidelijke situatie voor de kinderen, omdat de ouders zich dan nog steeds vrij snel met de opvoeding bemoeien. Beide verschillen worden ook in het Nederlandse onderzoek aangetoond, maar het verschil blijkt minimaal te zijn.