Schouten

Kan nu ook het jachtstuk in mijn gang niet langer? En moet ik mij schuldig voelen als zo nu en dan onwillekeurig 'Langs berg en dal klinkt hoorngeschal' of zelfs 'In een groen groen knollenland' in mij opstijgt? Ik merk dat mijn gedachten beginnen op te waaien zodra de jacht in hen wordt opgeopend. Natuurlijk, ik zie ze allemaal heftig ja knikken als iemand oppert dat het toch niet meer van deze tijd is. Maar direct sist vanachter een lob een nieuwe gedachte mij toe: en de monarchie dan, is die wel van deze tijd? En als het toch om deze tijd gaat, wat vinden we dan wél goed: porno, euthanasie?

Vervolgens begin ik me met het koninklijk huis te identificeren, wier laatste speeltje wordt afgepakt. Heb ik in m'n hart misschien medelijden met ze? Van Fasseur krijgen we te horen dat de oudste vorstin die we ons nog kunnen heugen het zo heerlijk vond om in Engeland buiten de gouden kooi te wonen, de was op het gras te drogen te leggen en haar schoonzoon opdracht te geven de tuin om te spitten. Maar ze wilde ook de volksvertegenwoordiging aan haar laars lappen. Misschien word je wel wat schizofreen van het koningschap. Zo ontwaar ik een zekere vereenzelviging in de koninklijke jacht tussen slachtoffer en dader. Ook leden van het koninklijk huis vallen immers voortdurend ten prooi aan een soort drijfjacht, stel ik me zo voor. Iemand leidt je af en een ander neemt gauw een ongewenst kiekje. En het slachtoffer wordt aangeschoten naar het roddelblad gesleept. Dus: als we de jacht v n de Oranje verbieden dan ook die op de Oranjes! Ach, allemaal praatjes voor de vaak, steigert de Dierenbeschermer in mij. Het gaat niet om de amusementswaarde of het psychologisch gehalte van de jacht, maar om het arme dier. Dat dan toch nog een heel wat vreugdevoller bestaan heeft geleid dan een kistkalf of een mestvarken, hoor ik nog wat achtergebleven gedachten mompelen. Nee hoor, maar ik ben ook tegen! Net als tegen gansknuppelen of de biotechnologie. En in mijn hoofd richt ik het vizier op al die dwarsliggende gedachten die voor me uit springen en die mijn heldere mening dreigen te verknallen. Hier, daar heb ik de allerlaatste te pakken: zou ik ook tegen zijn als ik zelf in de kroondomeinen mee mocht? Raak! Met één schot heb ik deze drogreden neergelegd.