Hangbejaarden

,,Noemen jullie dat hangjongeren?'' Mijn Duitse logee kijkt me niet-begrijpend aan. Dat wist ze nog niet van Nederland. We lopen langs een groepje ouderen. ,,Zijn dat dan hangbejaarden?''

Een uitwisseling zou de contacten tussen verschillende landen moeten bevorderen en vooroordelen wegnemen. In ons geval heeft dat eerste gewerkt. Het ene jaar kom ik naar Duitsland, het andere jaar komt zij naar Nederland. Nu was Nederland aan de beurt. Anderhalve week lang heeft ze zich, samen met haar zusje, verwonderd over de Nederlanders.

Toevallig werden we met de uitwisseling begeleid door twee leraren met erg veel vaderlandsliefde. Ze steigeren als je 'Holland' zegt en hebben hun kinderen Oudhollandse namen gegeven. Een van die leraren had hout gegeten. Dat wilde ze nu ook wel eens proberen. Ze kocht zoethout, maar dat smaakte net zo vreemd als drop. Nee, dan was de Nederlandse chocoladevla lekkerder.

Voor souvenirs gingen we naar de stad, waar de Duitsers meteen de Blokker indoken. Naast Engelstalige video's zijn daar namelijk ook de vreselijkste cliché-souvenirs te koop. Met echte klompen en een Delftsblauwe molen liepen ze een uur later dolblij de winkel uit. Op de terugreis zagen de logees busbejaarden die een bejaarden-Ausflug maakten.

Clichés en vooroordelen ontkrachten lukte niet helemaal. Bouwvakkers lopen op klompen, mannen eten hout en ouderen zijn bedreigende hangbejaarden. Als je zonder alcohol achter het stuur kruipt ben je een Bob, en 'Entschuldigung' is in goed Nederlands 'sorry'. Eén misverstand over Duitsers hebben we wel recht gezet. 'Wir haben es nicht gewusst' moet zijn 'Wir haben es nicht gewünscht'. Deze uitwisseling heeft in ieder geval nut gehad.