*

 
dossier

Archief

Een fantastisch feest bij Buenos Aires

Gertie Schouten − 04/02/02, 00:00

In Argentinië bleef het feest rond Het huwelijk zaterdag beperkt tot het buiten 'Sans Souci', waar de Nederlandse gemeenschap de gebeurtenissen live kon volgen. De Argentijnen hadden flitsen en samenvattingen, voorzover ze daar in de diepe economische crisis belangstelling voor hadden.

AMSTERDAM - Een prachtige ochtend, niet te warm, zo'n 20°, genodigden die zich probleemloos verdelen over de zes projectieschermen waarop de huwelijksplechtigheid is te zien. Liters vruchtensalade, perzikensap, croissants, fijne vleeswaren, broodjes, koffie, aangeboden door Douwe Egberts en bier met de complimenten van Heineken. Er zijn vlaggen van Alexander en Máxima en zelfs servetten met het bruidspaar.

Het is een fantastisch feest, vertelt Klaas Boot, voorzitter van de Nederlandse kamer van koophandel in Argentinië en ceremoniemeester van de feestelijkheden van de Nederlandse gemeenschap in het buiten bij Buenos Aires. Het tijdsverschil met Nederland is vier uur, dus is het een vroegertje voor Boot én de ruim 600 gasten. Om tien voor zes

'sochtends staat de eerste groep van 30 mensen uit het Hollandse bolwerk Tres Arroyos -acht uur rijden met de bus- voor de deur.

De satellietverbinding, besteld vanaf zeven uur voor de kerkelijke ceremonie, werkt al eerder dus zij kunnen nog een stuk burgerlijk huwelijk meepikken. ,,Met commentaar van Maartje van Weegen, als ik me niet vergis?'', zegt Anton Molenaar, directeur van Philips Argentinië aan de telefoon, als later in de ochtend een toost wordt uitgebracht en een lokaal koor het Wilhelmus aanheft.

Ook hij vindt het een fantastische bijeenkomst, met 'een mooie feestelijke sfeer, hier en daar oranje accenten en de dames prachtig uitgedost'. Wat hem het meest aansprak waren de Argentijnse elementen, priester Rafael Braun, de overhandiging van de Bijbel in twee talen. De preek was misschien iets te lang, zegt Molenaar, maar in het algemeen is hij onder de indruk.

Jon Hilali van Splunteren, voorzitster van de Nederlandse vereniging en hoofd van de organisatie, kan niets bedenken dat is misgegaan. Behalve misschien dat er zoveel mensen zijn gekomen dat ze nu ook op het gras buiten de lunchtent moeten zitten eten. De opmerkingen van dominee Ter Linden over de afwezigheid van Jorge Zorreguieta zijn goed gevallen. ,,Er is begrip voor het besluit hoor, maar het is toch jammer. Een vader is zo belangrijk, voor Argentijnen helemaal.''

Ze heeft met menig dame een traantje weggepinkt bij het zien van de emotionele Máxima. Of het feest wel door moest gaan in deze tijden van crisis in Argentinië hebben vele media haar al gevraagd. Ze vindt van wel. ,,Het is een opluchting ook eens ergens anders aan te denken en voor de banden tussen de Nederlandse en Argentijnse gemeenschap is het belangrijk'', zegt Hilali, nog net voor de wereldberoemde Argentijnse illusionist en het al even bekende tangoduo Ricardo en Nicole hun opwachting maken.

,,Het is een sprookje'', zegt de 55-jarige Esther Areces, een Argentijnse uit Buenos Aires. ,,Maar ik had er aanzienlijk meer van kunnen genieten als we niet in deze crisis hadden gezeten. ,,Bij de beelden van dit huwelijk doet het me weer pijn dat er zoveel verschil is tussen armen en rijken. Mensen die veel hebben, zouden meer weg kunnen geven.''

Areces en haar man hebben veel te lijden onder de crisis die Argentinië teistert. Ja, aan de 'cacerolazos', de protesten met potten en pannen, hebben ze ook meegedaan. ,,Je moet wel. De politici zijn mannetjes die niet weten wat ze doen, spaargeld verdwijnt uit het land.''

,,Twee maanden verkeren we al in enorme onzekerheid. President Duhalde was vrijdag op televisie. Hij sprak wel, maar hij zei niets'', zegt Esther Areces en lacht erom. ,,Het is natuurlijk niet om te lachen.''

mailIcon print |