Vriendschap

In de rubriek 'moderne manieren' van zaterdag 2 november wordt een vraag beantwoord over het beëindigen van vriendschappen. De oplossing die volgens Beatrijs Ritsema elegant is komt erop neer om de vriendschap maar dood te laten bloeden.

Ik wil laten zien dat er een alternatief voor dit probleem is en waarom. De oplossing van Beatrijs creëert veel pijn bij de gewezen vriendin (gevoelens van afwijzen, in de steek gelaten voelen, onzekerheid). Maar ook bij de briefschrijver blijft er pijn omdat ze die persoon mogelijk wel tegenkomt maar niet meer eerlijk tegenover haar is, kortom: de vriendschap is niet afgerond.

Wat is er verkeerd aan om eerlijk aan te geven dat de vroeger zo waardevolle vriendschap niet meer werkt, dat jullie uit elkaar zijn gegroeid en andere interesses hebben? En dat voor jou nu het moment is om deze vriendschap af te ronden. En ja, dat kan een pijnlijk en moeilijk gesprek worden maar het geeft naar twee kanten duidelijkheid en het is in ieder geval eerlijk.

Aan de oplossing die Beatrijs geeft zit nog een kant. Stel Beatrijs, wij zouden van beide kanten gezien een hele goede en waardevolle vriendschap hebben maar ik hoor al een paar weken niets van jou, dan zou ik al snel het gevoel kunnen hebben dat jij op me bent uitgekeken. Maar, zul je dan zeggen, ik had het even heel druk en geen tijd om je te bellen. Prima, maar hoe weet ik nu of je wel eerlijk bent? Als je in het ene geval de boel aan elkaar zit te liegen, dan moet ik maar kunnen ruiken wanneer je wel eerlijk bent? Dit soort gedrag kan er in resulteren dat je ook je goede vrienden kwijtraakt. Als je daarvoor kiest in je leven, prima. Kijk er dan ook niet van op wanneer het wel erg stil om je heen wordt.

Ik hoop dat dit voorbeeld helpt om het ook van een ander standpunt te kunnen zien.