*

 
dossier

Archief

De steun is niet zó eendrachtig

Eildert Mulder − 27/06/02, 00:00

DEN HAAG - Ook alle Koerden staan pal achter het Turkse elftal, heette het de afgelopen dagen in Den Haag. Mensen van aanzien uit zowel de Koerdische als de Turkse gemeenschap hebben de afgelopen dagen hard gewerkt om de wonden te helen, die de rellen na de overwinning op Senegal hadden geslagen.

De mythe van de steun van alle Koerden en Turken voor het nationale team, ongeacht politieke geschillen, vormde de leidraad bij verzoeningsgesprekken, die werden gehouden in verenigingslokalen en cafes. Maar die steun blijkt in een Koerdisch theehuisje in de Schilderswijk niet zó eendrachtig. Enkelen juichen luid bij elke Braziliaanse aanval en verwensen de eigen doelman telkens wanneer die de bal klem heeft of uit het doel ranselt. En iedereen lacht wanneer verslaggever Evert te Napel speler üzalan consequent blijft uitspreken als ücalan, de leider van de Koerdische guerrillabeweging PKK, die gevangenzit op het eilandje Imrali en van daaruit waarschijnlijk de wedstrijd volgt.

In dit café kijken ze, zoals de fout van Te Napel aangeeft, naar de Nederlandse uitzending en niet naar de Turkse. ,,Het beeld is beter'', zeggen ze, maar dat verhaal dateert van de periode voor de kabel en de satellietantenne.

Een kilometer verder en een uur later krijgt het Turkse elftal in het verenigingsgebouw van de nationalistische Grijze Wolven na de nederlaag een applausje. Vanaf de muur kijken Beatrix en Claus toe. En ook de Turkse vader des vaderlands Atatürk. Een foto van Willem Alexander in gala-uniform is achter het glas bij Atatürk gestopt, een ereplek.

Buiten weerhoudt een functionaris van de vereniging mensen ervan met een Turkse vlag te zwaaien. Provocatie moet worden vermeden. Wel is een Turks dundoek over de straat gespannen. Enige honderden meters verder, bij het Koerdische café Dogus, is dat goed zichtbaar. Bij Dogus braken zaterdagavond de rellen uit tussen Koerdische jongeren en Grijze Wolven. De waard van Dogus wijst op de voordelen van de uitschakeling: ,,Ook wij waren voor Turkije, maar we hebben nu tenminste geen rel.''

Hoe zaterdag de rotzooi begon? Een klant: ,,Zij maken het wolfsteken, wij steken twee vingers omhoog, jongetjes pakken vlaggen van elkaar af en halen hun vaders, opa's en ooms.''

Een ernstige heer noemt nog een voordeel van de uitschakeling: ,,Turkije beleeft een economische crisis. De regering probeerde met voetbal de aandacht af te leiden, maar dat is nu niet langer mogelijk.''

Weinig wanklanken dus van Turken en Koerden, maar twee Brazilianen worden aangehouden nadat ze bij een Turks theehuis tartend met hún vlag hebben gezwaaid.

mailIcon print |