Welzalig over de drempel

In hun eerste afleveringen van 1998 besteden de kerkbladen aandacht aan het begin van het nieuwe jaar. Dat is weinig verrassend. De manier waarop dat gebeurt, is wel verrassend verschillend. Toch is er een overeenkomst.

Het Katholiek Nieuwsblad geeft expliciete aandacht aan het nieuwe jaar in de cartoon: Frits Bolkestein en Wim Kok steken samenzweerderig hun vuurpijlen aan en beloven grimmig het komend jaar voor flink wat vuurwerk te zorgen, terwijl Els Borst aan de zijlijn grote moeite heeft om haar lucifer te ontsteken. Verder heeft de kersttoespraak van paus Johannes Paulus II voorspellende waarde. De paus voorziet vormen van ongerechtigheid die de vrede in gevaar brengen. Hij geeft ook aan wat ons te doen staat het komende jaar: de schuldenberg verminderen, de wet rechtvaardig toepassen, inzicht geven in het openbaar bestuur en wettelijke maatregelen nemen tegen allerhande geweld. Het nieuwe jaar heeft ook een godsdienstige kenmerk; 1998 is het jaar van de Heilige Geest. “De Geest van de hoop werkt in de wereld.” Hoop die aanmoedigt de gerechtigheid te zoeken die tot vrede leidt. En behalve de Heilige Geest zal ook Christus, ons helpen. “Hij verlicht de weg van de mensheid die zich gereedmaakt om over de drempel naar het derde millennium heen te stappen.”

De schriftoverdenking in De Wekker (christelijk gereformeerd) gaat over de vraag die velen stellen aan het begin van een jaar: 'Wie zal ons het goede doen zien?' Dit is kenmerkend voor een trend en duidt erop dat velen twijfelen aan de vervulling van Gods beloften over de komst van zijn Rijk en de volheid van zijn toekomst. Het wijst daarnaast op ons verlangen naar het goede en is daarom essentieel en reëel. 'Wie zal ons het goede doen zien?' betreft geen onverwezenlijkbaar, ideaal want er bestaat een antwoord op: “Het gaat om de vraag, hoe het staat tussen God en ons.” Ook hierbij zal Christus ons helpen om over de drempel te stappen. Hij zal ons naar de toekomst van zijn Rijk geleiden waar het goede te zien is. “Over de drempel heen: welzalig allen die bij Hem schuilen!”

“Een nieuw jaar! Een nieuw hart?” De Waarheidsvriend (Gereformeerde bond) roept op tot bekering. Een nieuw jaar betekent in het algemeen geen kentering. Goede voornemens stranden vaak al in januari en veel van het oude jaar nemen wij mee in het nieuwe. In plaats van de jaarswisseling hebben wij een verandering van hart nodig. “Zo mogen wij leven in het jaar onzes Heeren 1998.” Jezus speelt daarin weer een grote rol: Wij moeten hem kennen in al onze wegen, want “de Heere Jezus komt en met Hem de zaligheid.”

Het Centraal Weekblad ('Samen op Weg'-kerken) stelt de nieuwjaarswens 'Veel heil en zegen' aan de orde. Het woord heil betekent in het algemeen spraakgebruik gezondheid, voorspoed, in goede verhoudingen met mensen leven en vrienden hebben. Maar de betekenis van het christelijke heil is ingewikkelder: het heeft te maken met hoe het tussen God en de mens staat. Wij leven buiten Gods koninkrijk. Het is niet zo dat wij daardoor verworden tot hulpeloze, schuldige en machteloze wezens. De mens is geen Sisyfus, die eindeloos een enorme steen omhoog rolt, die telkens naar beneden komt als hij bijna boven is. “Om die reden heeft de christelijke kerk gesproken over Jezus als Heiland of Zaligmaker.”

Ook dit artikel wil dat wij onze toevlucht nemen tot Jezus. Hij zal ons weer in het koninkrijk van God binnenhalen. Heil is nodig in het nieuwe jaar. En heil is bij niemand anders te zoeken of te vinden dan bij Jezus.

Tot slot twee persoonlijke stukjes uit Algemeen Doopsgezind Weekblad over het nieuwe jaar. “In 1998” lijkt een treurige voorspelling. Mensen leven niet eeuwig en elk jaar kan er van twee mensen eentje achterblijven. 'En als jij nu alleen bent achtergebleven? Dat ben je niet. Je bent lid van een gemeente, en God gaat voor ons uit.' “Gelukkig Nieuwjaar” is opgewekter van toon. We moeten niet alleen goede voornemens aan het begin van het jaar hebben, maar bij alles wat we gedurende het jaar doen, moeten overwegen of dat wel goed is. Dat is nog eens een mooi voornemen.