vormgeving

T/m 16 maart, Kunsthal, Rotterdam. di t/m za 10-17 uur, zon- en feestdagen 11-17 uur.

Voor een prijs die pretendeert het meest vernieuwende in de Nederlandse vormgeving te tonen, is het essentieel dat de elektronische media in een zo vroeg mogelijk stadium aan bod komen. In dit genre wordt momenteel het meeste veldwerk verricht, waar op andere terreinen meer sprake is van verfijnen en fijnslijpen van redelijk uitgekristaliseerde vormgevingsideeën. Er wordt binnen het meubel-, sieraden- en kledingontwerp weliswaar volop geëxperimenteerd met nieuwe materialen en 'branche-vreemde' elementen, maar deze verkenningen zijn lang niet zo ingrijpend als het volledig van nul af formuleren van een passende design-aanpak voor de nieuwe media.

De vormgeving voor nieuwe media staat nog niet op een hoog niveau, ook dat blijkt op de tentoonstelling. Doordat het genre nog zo jong is en feitelijk de kinderschoenen nog maar net past, zijn de nu getoonde voorbeelden eerder op te vatten als vingeroefeningen, dan als uitontwikkelde ontwerpconcepten. De Volkskrant-site voor internet (ontworpen door Joost Holthuis, Rik Koster en Elma Wolschijn) middelt bijvoorbeeld tussen aantrekkelijke vorm en toegankelijkheid voor de gebruiker. Het is met name op internet dat het ei van Columbus nog niet is gelegd. Pas als de software verbeterd is en de datalijnen sneller worden, kan de ontwerper écht met nieuwe vondsten komen. Tot dan is de website van de Volkskrant wel één van de voorbeelden hoe je met beperkte middelen toch een goed product kunt maken. Bij de CD-Roms is vergeleken met internet meer speelruimte, doordat de technische beperkingen er minder beklemmend zijn. Hier is echter het gevaar dat vorm en inhoud op gespannen voet met elkaar komen te staan. Dit is het geval bij de cd 'The Genes of Architecture Working Space II', vormgegeven door Fred Inklaar. In feite is het louter vormgeving. In een heelal zwerven grote en kleine bolletjes als planeten met hun satellieten door de lucht. Als je op zo'n bol klikt, komt het betreffende plaatje vol in beeld. Dat kan een persoon zijn, een architectonische tekening en soms tekst. De informatie is echter buitengewoon mager. De CD-Rom is vooral leuk door de manier waarop je niet-lineair langs de beelden kunt navigeren.

Voor het eerst worden in de tentoonstelling met kleine plaatjes alle inzendingen getoond die de eerste schifting hebben overleefd. Daarin zijn dezelfde trends te zien: meer nieuwe media en veel geëxperimenteer met materialen. Zo zitten onder de meer 'traditionele' ontwerpvormen verrassende materiaalkeuzes als een stoel geknoopt van aramidevezel met een kern van carbon en verstevigd met epoxyhars (Marcel Wanders), schoenen uit één stuk van thermoplastische EVA-foam (Lieselotte Bekkers), sieraden van dunne keramische vormpjes (Peter Hoogeboom), slijtvaste vloerbedekking van polypropyleen met de eigenschappen van linoleum en de warme uitstraling van tapijt (Jeroen Vinken) en een spoelbak van naadvilt en polyesterhars (Dick van Hoff). Het innovatieve zit echter vooral in het materiaal.

Eigenlijk is het straatmeubilair van Jan Konings en Jurgen Bey voor het informatiepunt Barsingerhorn (sinds 1993 beschermd dorpsgezicht) nog het aardigst. Zij vervingen de traditionele informatieborden voor houten banken in alle soorten en maten, waarin de toeristische informatie gebeiteld zit. Goed gedetailleerd, strak vormgegeven, sterk van concept en met een kwinkslag.