Damrak ziet weinig in nieuwe Europese aandelenbeurs

Van onze redactie economie AMSTERDAM - Europa krijgt na de zomer een eigen aandelenbeurs voor snel groeiende nieuwe ondernemingen: de schermenbeurs Easdaq, vrij naar de Amerikaanse Nasdaq. De Amsterdamse beurs heeft bij monde van haar bestuursvoorzitter B. Baron van Ittersum niet zo'n behoefte aan een nieuwe beurs; het wordt zo al spannend genoeg binnen het eenwordende Europa welke beurzen kunnen blijven bestaan.

Gisteren tijdens een symposium van Erasmus Forum in de beurs ontstond een heftige discussie over de vraag of er markt zal zijn voor deze eerste Europese beurs. Diverse nationale beurzen reageren defensief. Ook het andere Europese project Eurolist, waarin grote fondsen van de nationale beurzen bij elkaar worden gezet, stuit op nationale weerzin. Eurolist komt dan ook maar moeizaam van de grond. Een van de partijen die er nog steeds niet aan meewerkt, is het Damrak.

C. Pickles, algemeen secretaris van de Europese organisatie van effectenhandelaren, stelde dat jonge bedrijven in nieuwe sectoren problemen hebben om aan kapitaal te komen. Vooral als ze hun activiteiten richten op meer landen, is het lastig. De 'thuismarkt' voor deze bedrijven is dan eigenlijk Europa, maar de kapitaalmarkt van Europa is nog opgedeeld in zo'n 25 nationale beurzen. En die nationale beurzen, zoals het Damrak, zijn ieder te klein om voldoende kennis van nieuwe branches in huis te halen. Daardoor is er niet veel animo voor aandelen uit die hoek. Pickles noemde als voorbeeld het Nederlandse software-bedrijf Baan, dat recent een stormachtige introductie beleefde op Nasdaq.

“In de VS is er veel meer oog voor vernieuwing”, klaagde Pickles. Met de oprichting van Easdaq hoopt hij dat er ook in Europa een circuit van beleggers ontstaat dat geïnteresseerd is in jonge bedrijven in nieuwe bedrijfstakken. Volgens Pickles zijn de jonge vernieuwers van eminent belang voor de economische groei: de aan Nasdaq genoteerde bedrijven creëerden gezamenlijk in vijf jaar tijd 500 000 nieuwe banen, terwijl de bedrijven van de 'gewone' Amerikaanse beurs jaarlijks 200 000 arbeidsplaatsen afstoten.

Het bedrijfsleven wordt steeds internationaler. De beurzen blijven echter nationaal geöriënteerd. Zeker wanneer straks de euro wordt ingevoerd, verwacht Pickles dat er een Europese markt voor effecten ontstaat. De versnippering in nationale beurzen, zoals die nu nog bestaat, zal dan snel moeten verdwijnen, meent hij. Pickles betreurt dat eerdere initiatieven voor samenwerking tussen Europese beurzen stuitten op nationale weerstanden. S. Caspersen, voorzitter van de Europese beurzenfederatie en de beurs van Kopenhagen, voorziet een fusiegolf tussen Europese beurzen. In elk geval in Scandinavië verwacht hij een bundeling “en dat zal dan helaas niet in Kopenhagen zijn”, voegde hij er spijtig aan toe.

B. Baron van Ittersum, beursvoorzitter van het Damrak, houdt vast aan een belangrijke rol voor nationale beurzen ook na de overgang naar de euro. Wel onderstreepte hij het belang van samenwerking en mogelijkheden op elkaars beurs te handelen. Daarin wordt echter vooruitgang geboekt, vond hij. Zo geeft een vergunning 'ergens' in de Europese Unie sinds 1 januari dit jaar het recht ook op de andere beurzen in Europa vergunning aan te vragen.

Dagvoorzitter A. Boot, hoogleraar financiële markten in Amsterdam, constateerde een raar soort schizofrenie in de relatie tussen de beurzen in Europa: enerzijds proberen ze elkaar weg te concurreren, anderzijds zoeken ze elkaar op om samen te werken.

P. Lindeboom, directeur ING Barings research zette de zaal weer met beide benen op de grond met zijn vooruitzichten voor de wereld over 15 jaar: dan is het gebundelde Europa maar een piepklein deel van de wereldeconomie. Staan er nu vijf Europese landen in de toplijst van tien grootste economieën, in het jaar 2010 zijn alleen Duitsland en Frankrijk daar nog te vinden, maar wel in de onderste regionen. Emerging markets als China, Taiwan, Rusland en India prijken dan in de top. “Het is het verhaal van verschuiving van economische activiteiten van west naar oost. Op de wereldkapitaalmarkt zijn de emerging markets nu goed voor 15 procent, straks voor 50 procent”, gaf hij de zaal ter overdenking mee. In zulke verhoudingen spreekt men niet meer over de toekomst van het Damrak, dan is het de vraag of de Europese effectenmarkt nog meedoet.