Duitse industriebond IG Metall gaat door met loonstakingen

FRANKFORT (Reuter) - De Duitse metaalvakbond, IG Metall, zal deze week meer waarschuwingsstakingen organiseren. De bond zet de werkgevers onder druk met eisen voor meer loon, behoud van de huidige werktijden en garanties voor werkgelegenheid. Afgelopen vrijdag is het overleg tussen beide partijen na tien uur onderhandelen op niets uitgelopen.

Bij de gisteren aangekondigde acties zullen de metaal- en elektrobedrijven die met problemen kampen, worden ontzien. “We gaan niet staken bij ondernemingen die al op het randje liggen”, verklaarde de voorzitter van IG Metall, Klaus Zwickel.

Door de druk op de werkgevers nu op te voeren hoopt de metaalvakbond landelijke acties te kunnen vermijden. Een algehele staking werd vrijdag na het mislukken van het overleg nog door Zwickel als “onvermijdelijk” bestempeld.

De 3,2 miljoen leden tellende vakbond zal de stakingen morgen hervatten. IG Metall, die de afgelopen twee weken 1,3 miljoen arbeiders inzette voor waarschuwingsstakingen in honderden bedrijven, organiseerde de eerste drie dagen van deze week geen acties in verband met de viering van carnaval.

De metaalvakbond heeft de werkgevers een ultimatum gesteld dat maandag afloopt. Als de werkgevers voor die tijd geen nieuwe voorstellen hebben gedaan om de vastgelopen onderhandelingen vlot te trekken, zal IG Metall zijn leden raadplegen over het houden van een algehele staking. De stemming daarover zou begin maart kunnen plaatshebben.

Flexibelere werktijden

Het grootste struikelblok in de onderhandelingen is het geschil over de werktijden. IG Metall, dat zich tien jaar lang heeft ingezet voor een 35-urige werkweek, weigert in te gaan op de eis van de werkgevers om tot flexibelere werktijden te komen. Een werkweek van 40 uur moet volgens de werkgevers tot de mogelijkheden behoren in een druk seizoen.

Verder strijden beide partijen nog over loonsverhogingen. De werkgevers eisen een bevriezing van de lonen en willen drastisch korten op het vakantiegeld. De Duitse metaalbedrijven willen hun kosten met 30 procent terugschroeven. Ze wijzen hierbij op hun verslechterde concurrentiepositie op de internationale markt.

De werknemers, die de onderhandelingen zijn ingegaan met een looneis van 5,5 a 6 procent, blijven vasthouden aan een loonsverhoging van ten minste enkele procenten. Zij zijn bereid op dit vlak de werkgevers tegemoet te treden, maar willen dat alleen doen als zij garanties krijgen voor behoud van arbeidsplaatsen.