*
 
dossier

Archief

Een deur in Gorinchem

Willem Jan Otten − 16/01/99, 00:00

Er wordt op ons gewacht.

Het is al laat, waar is je jas. Straks fietsen we de regen door, echt heus, maar laat de nacht nog deinen in de knieën van ons drieën, we willen buiten niet al tuiten van de bassen in ons oor. Nog even is de zware deur hier tegen straat en regen schild. We zijn te laat maar staan nog drentelend aan deze zijde van de nacht, laat ons voor altijd zijn de meisjes waar van nu af aan op wordt gewacht, hier blijven wij, al is het laat, en er bestaat geen regen die door deuren slaat.

mailIcon print |
dossier

Archief

Lees het volledige dossier »