Italiaans programma in Carré: zelden heeft een boe-roeper zo gelijk gehad

Herhaling vanavond. Voorstellingen van 'Nabucco' op 19, 20 en 21 januari in Carré.

Twee dagen na de sublieme 'Werther' in het Muziektheater van de Nederlandse Opera presenteerde Stagione d'Opera Italiana in Carré die 'Rigoletto' in een deplorabele produktie die werkelijk aan alle kanten rammelde. Het gezelschap uit Italië slaat zichzelf per affiches op de borst met 'solisten van de opera uit Milaan, Verona, Rome en Venetië'. Van de zangers die dinsdagavond op het podium stonden is alleen bariton Boaz Senator die de titelrol zong enigzins bekend. Van alle anderen is de naam in geen enkel vakblad terug te vinden, noch van dirigent Eraldo Salmieri die met een zelden vertoond onvermogen in z'n eentje de opera om zeep hielp. Maar goed, sopraan Manuela Felice kan in elk geval in haar biografie laten opnemen dat ze bij 'de opera van Amsterdam' de rol van Gilda heeft vertolkt; op die kwalificatie komen dan waarschijnlijk ergens in Oezbekistan mensen af, die dan net als de bezoekers in Carré collectief hun tenen bij elkaar knijpen bij het onvervalste gegil dat deze sopraan voortbrengt.

Ik hoop dat mevrouw Felice het harde boe-geroep dat haar ten deel viel goed in haar oren heeft geknoopt, want zelden heeft een boe-roeper zo'n gelijk gehad. Het was een teken dat de Nederlandse operaliefhebber echt niet alles pikt. Men komt in drommen op het ijzeren Italiaanse repertoire af, maar als de kwaliteit steeds te wensen over laat, zal het snel afgelopen zijn met de operahonger in Nederland.

Regisseur Giovanni Ricco werd voor deze 'Rigoletto' bijgestaan door assistent Manfred von Wildemann. Dure namen die garant stonden voor een futloze, gênant-oubollige produktie. Senator zong overigens zijn rol behoorlijk, evenals tenor Giovanni Palmieri (Hertog) die gelukkig niet hoorde dat in de zaal zijn 'la donna è mobile' werd meegefloten; een dijenkletser blijft nou eenmaal een dijenkletser. Orkest en koor klonken in de moeilijke akoestiek behoorlijk, maar zoals gezegd liet dirigent Salmieri de opera op bijna iedere partituurbladzijde ontsporen. Onvermogen ten top!