Snel besluit nodig over vliegveld bij Maastricht

MAASTRICHT - Hoe waardevol is Maastricht-Aachen Airport voor de Limburgse economie? Hoeveel Limburgers danken hun baan aan het vliegveld? De discussie over deze vragen is de afgelopen dagen weer in alle hevigheid losgebarsten.

Aanleiding is een rapport van de wetenschapswinkel van de Rijksuniversiteit Limburg. Hieruit blijkt dat Maastricht-Aachen Airport 417 directe banen oplevert. Dat is heel wat minder dan de 1 280 die de luchthaven en minister Jorritsma (verkeer en waterstaat) voorzien.

Tijdens een congres over de toekomst van het vliegveld noemde onderzoeker R. Buck uit Nijmegen gistermiddag in Maastricht weer een ander getal. Volgens hem verdienen 2 800 mensen hun boterham bij of door het Limburgse vliegveld. Dat is beduidend meer dan de onderzoekers van de wetenschapswinkel hebben berekend. Wie heeft er gelijk?

De wetenschapswinkel heeft het aantal daadwerkelijke banen op en rond het vliegveld geteld. Buck maakt een ruimere berekening. “Bedrijven die aan de luchthaven gebonden zijn, hoeven lang niet altijd op het vliegveld zelf te zijn gevestigd. Dertig tot veertig procent van de bedrijven die een duidelijke relatie met een vliegveld hebben, zitten zelfs niet eens in de buurt van die luchthaven,” aldus Buck.

Uitnodiging

De Nijmeegse onderzoeker, die gisteren op uitnodiging van de Vereniging Vrienden van Maastricht-Aachen Airport naar de Limburgse hoofdstad was gekomen, voorspelt zelfs een verdubbeling van het aantal banen binnen tien jaar, mits de Oost-Westbaan wordt aangelegd en er nachtvluchten mogen plaatsvinden. Dat is vooral van belang voor het vrachtverkeer. Maastricht-Aachen Airport is met 40 000 ton per jaar wel het grootste regionale vrachtvliegveld van ons land, maar ondervindt geduchte concurrentie van de vliegvelden in Luik en Keulen.

En moet die Oost-Westbaan, waar inmiddels bijna 20 jaar over wordt gepraat, er nou wel of niet komen? Eind dit jaar moet de politieke besluitvorming worden afgerond. De druk op de politici wordt daarom opgevoerd.

Begin deze week maakte luchtvaartmaatschappij Martinair bekend een deel van haar luchtvracht te willen overhevelen van Schiphol naar vliegveld Beek. Een eis die het bedrijf daarbij stelt is wel dat de nachtvluchten doorgaan.

Dat sluit mooi aan bij een vorige week uitgelekt rapport van de stichting voor Economisch Onderzoek van de Universiteit van Amsterdam. Daaruit blijkt dat het Limburgse vliegveld zonder nachtvluchten niet uit de rode cijfers kan raken.

De voorstanders van nachtvluchten en de aanleg van de Oost-Westbaan kregen gistermiddag steun uit Duitsland. Directeur L. Mahnke van de Kamer van Koophandel in Aken, wees er nog eens op waarom de luchthaven sinds vorig jaar Maastricht-Aachen Airport heet. Het bedrijfsleven in de regio Aken is volgens hem best bereid om het Limburgse vliegveld als het zijne te zien, maar dan moeten daar iets tegenover staan.

Zo moeten er volgens Mahnke vanaf 'Beek' meer lijndiensten naar München en Berlijn komen. Grote luchtvaartmaatschappijen als Lufthansa voelen daar nu nog niets voor, omdat er te weinig belangstelling voor zou zijn. Maar dat komt volgens Mahnke, omdat de vluchten er niet zijn. Een vicieuze cirkel dus. Hij adviseert de vliegvelddirectie gewoon met de lijndiensten naar grote Duitse steden te beginnen. Dan komen de reizigers uit het Duitse grensgebied vanzelf.

Wel moet aan nog een andere voorwaarde worden voldaan: het prijsbeleid van de KLM moet veranderen, want dat is nadelig voor het vliegveld in Beek. “Wie in Aken een ticket voor een internationale KLM vlucht via Maastricht boekt, is duurder uit dan wanneer hij dezelfde reis via Düsseldorf zou maken en dat is nadelig voor Maastricht-Aachen Airport,” aldus Mahnke.

Hij waarschuwde verder dat twee gelijkwaardige vliegvelden in de Euregio Maasrijn - Maastricht en Luik - op den duur niet zullen overleven en dat het vliegveld dat het slechst op de toekomstige ontwikkelingen is voorbereid als eerste het loodje zal leggen. Als het aan Duitsers ligt, wordt dat niet Maastricht-Aachen Airport. Mahnke deed aan het einde van zijn betoog dan ook een dringend beroep op de Nederlandse politiek om eindelijk een beslissing te nemen. “Als onze voorouders net zo lang over ieder beslissing geaarzeld hadden, zou er nu nog een postkoets tussen Aken en Maastricht rijden.”