LOOKS

Kunt u zich voorstellen dat drs. Hans Janmaat ooit minister-president van dit land zou worden, geheel afgezien van zijn politieke overtuigingen? Die zenuwachtige trekken, dat rethorische, zichzelf overschreeuwende gedoe, het verkeerde ABN. Samen met Clinton en Chirac op de foto?

Je hoort het vaak: punt één voor een politiek leider is zijn uitstraling. Als ik mevrouw Bhutto hoor, of liever zie, ben ik direct geneigd haar gelijk te geven tegenover al die zeurpieten om haar heen. Jeltsin vertrouw ik nog altijd niet, ondanks zijn mild stemmende aftakeling: je ziet aan z'n gezicht dat-ie net zo goed een communistische parade kan afnemen. Waarom deed Gorbatsjov het zo goed in het westen? Omdat hij er als een mens uitzag en niet als het tot dan toe van de Sovjet-Unie bekende standaardmodel.

Van Mierlo ligt al jarenlang goed in de markt vanwege z'n slordige, ietwat nonchalante en dus jeugdige uitstraling. Hoewel de wallen en de rimpels van onze man op BZ in ras tempo toenemen, doet het niets aan zijn image af: hij blijft een vlotte dertiger met een kroegverleden.

In Engeland is enig rumoer ontstaan over het uiterlijk van Tony Blair, de leider van Labour. Blair lijkt op 'flair' en dat heeft hij ook. Zonder probleem streeft hij John Major, het nette, beheerste jongetje, voorbij in uitstraling (Major, die trouwens, vernam ik een dezer dagen in een mode-programma op tv, steevast verkeerde broeken draagt). Blair doet het goed bij de vrouwen.

Vandaar dat men enigszins ongerust heeft gereageerd, nu blijkt dat hij zijn haar sinds kort naar voren kamt om een onmiskenbaar oprukkende kaalheid te verdoezelen. Aanvankelijk ontkende Blair de beschuldiging, maar nu geeft hij het vergrijp toch toe; maar met het vrouwelijke electoraat heeft het niets te maken.

En zo valt ook in Engeland de schone politieke schijn als haar over een kale plek. Het gaat niet om zaken maar om 'looks'.