Svetlanov laat verstek gaan bij Russisch orkest

Het Staats Symfonie Orkest speelt vanavond om 18 uur in Den Haag Rachmaninov (symfonie nr 1) en Skrjabin (Poème de l'extase').

Naar het zich laat aanzien zal hij het Russische orkest, dat hij reeds vanaf 1965 leidt, ook morgenavond bij het eerste door het Residentie Orkest georganiseerde 'Defile'-concert' (aanvang 18.00 uur) in de Haagse Anton Philipszaal niet dirigeren. Zijn eerste optreden met het Residentie Orkest staat gepland voor half februari. Naar verwachting is hij dan weer fit.

Vervanger Jansug Kachidze, een Georgische dirigent, chefdirigent van orkest en opera in Tblisi, zocht in de polonaise uit de opera 'Jevgeni Onegin' van Tsjaikovski nog naar het juiste klankevenwicht in de Utrechtse zaal. Hij slaagde daarin niet, waardoor de polonaise een stuk vol lawaai werd met een klankoverwicht van de koperblazers en het slagwerk.

Het zoeken naar evenwicht zette zich aanvankelijk voort in de eerste symfonie van Mahler. De aanvang van deze Titan-symfonie klonk slapjes en karakterloos, maar Kachidze groeide in de weergave en dat leverde al resultaten op in het tweede deel. Niet alleen hij maar ook de orkestleden zaten niet langer op spijkers; de afwerking won aan kwaliteit en daarmee ook de zekerheid en de overtuigingskracht.

De spanning steeg en de geest werd vaardig over de musici. De begrafenisprocessie in het derde deel groeide uit tot een indrukwekkende optocht en werd tevens de opmaat voor een finale vol intensiteit, vol gloed en warmte. Bijzonder sterk was het gedisciplineerde orkestspel!

Iemand had bedacht dat het wel aardig zou zijn om de vrijwel nooit uitgevoerde Concertfantasie voor piano en orkest op. 56 van Tsjaikovski op deze concertreis van het Russisch Staats Symfonie Orkest mee te nemen naar Nederland. Het is een hoogst merkwaardig werk met een ellenlange cadens, veel stoplappen en kale plekken, melodisch veelal armetierig, kortom, opklopmuziek een componist als Tsjaikovski onwaardig.

Een pianist met maximale virtuositeit kan in het werk heel zijn ziel en zaligheid leggen en dat deed Vladimir Ovchinnikov dan ook. Veel noten en bar weinig muziek maar pianospelen kan deze Ovchinnikov zeker. Zijn technische en muzikale kwaliteiten waren een werk van meer inhoud waardig.