*

 
dossier

Archief

KASSA!

TON TREUR − 09/01/97, 00:00

Ik ruik mijn kans. Het grote geld kan nu niet meer uitblijven. Ik weet het zeker. De Hoge Raad heeft namelijk na jaren procederen eindelijk een uitspraak gedaan.

Als je een wielklem krijgt of een dikke, vette parkeerbekeuring, hoef je nu alleen nog maar te zeggen dat je parkeerbonnetje achter je voorruit weggewaaid was en op de grond lag in je auto. Tenminste: als je met mij zaken wilt doen. Ik ga er namelijk voor zorgen dat ik elke dag, van alle parkeermeters, geldige parkeerbonnetjes heb en verder hoef ik alleen nog maar te zorgen voor een flitsende koeriersdienst. Het is simpel: als je bij je auto aankomt en je wordt onaangenaam verrast door zo'n afschuwelijke klem, bel dan niet eerst de parkeerdienst, maar bel mij. Ik zal gelijk een knulletje op de bromfiets sturen met een geldig parkeerbonnetje. Als je daarna de Dienst Parkeerbeheer laat opdraven is het allemaal heel simpel: je laat gewoon mijn parkeerbonnetje zien. Geen speld tussen te krijgen! Ik weet nog niet precies wat ik voor deze service in rekening ga brengen, maar voorlopig denk ik dat ik ongeveer de helft van de wielklemkosten laat betalen. Ik stel me echter voor dat er automobilisten zijn die mij minstens de wielklemkosten zouden willen betalen, al was het alleen maar om die gasten van de Parkeerdienst eindelijk eens een hak te kunnen zetten. Wie wil die eikels nou niet eens terugpakken? Zijzelf kennen al jaren geen enkel pardon, dus waarom niet?

Ik denk dat ik in heel korte tijd binnen ben, en dat ik dan zelf ergens ga wonen waar nog geen parkeermeters zijn. En mochten ze daar toch komen, dan heb ik al een plannetje klaar.

mailIcon print |