Verdediging tegen beschuldigingen valt president steeds zwaarder

WASHINGTON (AP, Reuter) - Rood aangelopen keek Bill Clinton vernietigend naar de man die zojuist zijn vrouw Hillary Rodham Clinton had beschuldigd. “Je moest je schamen zo mijn vrouw aan te vallen”, siste Clinton.

Dat was in 1992, doelwit van zijn aanval was mede-democraat Jerry Brown. En het werkte. Volgens de medewerkers van Clinton was dit het keerpunt in de voorverkiezingen. Zij moesten ervoor zorgen dat Hillary Clinton niet tot last zou zijn in zijn gang naar de top. De aanval bleek de beste methode.

Ook nu slaat Clinton weer van zich af. Via zijn perschef Mike McCurry liet de president deze week weten dat hij de columnist William Safire het liefst een ram op zijn neus zou verkopen. Deze had in zijn column in de New York Times Hillary een “notoire leugenaarster” genoemd.

“Presidenten hebben ook gevoel”, citeerde Clinton zijn beroemde voorganger Harry Truman.

Safire nam gisteren in zijn column de uitdaging aan. Zijn vrienden die aan de boksring willen komen zitten voor kaartjes verwees hij door naar de promotor van het gevecht, perschef McCurry. Verder bedankte de columnist Clinton voor het noemen van zijn naam, omdat hij nu de geschiedenis zal ingaan als de schrijver die er het best in is geslaagd de president het bloed onder de nagels vandaan te halen. Omdat de bokswedstrijd wel nooit door zal gaan stelde Safire een sneeuwbalgevecht voor in het winterse Washington, waarbij hij en de president elkaar van veertig passen afstand zouden mogen bekogelen.

Safire had geschreven dat Hillary Clintons invloed in de omstreden onroerend-goedhandel in de staat Arkansas (de Whitewater-affaire) en bij het ontslag van alle medewerkers van het reisbureau (het Travelgate-schandaal) in het Witte Huis veel groter is geweest dan zij onder ede heeft verklaard. Recentelijk bekend geworden documenten van een advocatenfirma, waar Hillary voor werkte, en het memorandum van een voormalige medewerker van het Witte Huis lijken dit te bevestigen.

Bovendien komt steeds duidelijker vast te staan dat Hillary een grote rol heeft gespeeld in het ontslag van zeven medewerkers van het reisbureau van het Witte Huis. De beschuldiging dat de medewerkers 'fraude' hadden gepleegd blijkt achteraf nogal dun en het Witte Huis wordt gedwongen de ene na de andere ontslagen medewerker weer in dienst te nemen. Dat voedt het wantrouwen dat Hillary, zoals kwade tongen beweren het reiswezen in het Witte Huis aan een (bevriende) particulier wilde gunnen.

De grote vraag is dan ook of dit maal terugslaan de Clintons kan redden. Bill Clinton is nu een zittend president en de vrees bestaat dat aanhoudende beschuldigingen Hillary in het hele verkiezingsjaar 1996 negatief in de publiciteit zal houden. De senaatscommissie onder leiding van de republikeinse senator D'Amato is voorlopig nog niet aan cnclusies toe en zolang blijven de speculaties. De Clintons besteden intussen een fortuin aan juridische bijstand. Gisteren bevestigde het Witte huis dat presidentiële paar vrijwel blut is en 'serieuze financiële moeilijkheden' hebben. Ondertussen blijft de campagnestaf van Clinton volhouden dat er niets aan de hand is: De beschuldigingen zijn allemaal ingegeven door partijpolitiek en zullen, zo wordt gezegd, uiteindelijk verdwijnen als sneeuw voor de zon.