*

 
dossier

Archief

'Ik zie in haar nog de Pietje Bell die ze als jongen was'

ALDERT SCHIPPER − 16/01/98, 00:00

Er komt een receptie voor hun vrienden ('alleen het eerste drankje op onze kosten') en die avond is er een etentje voor wat intimi. “Geen enorm feest dus”, zegt Sally Mens (35). “Gelukkig betaalt de familie wat mee, want we zijn arm.” Sally is werkloos, zoals tachtig procent van de transseksuelen in Nederland. “Het wordt tijd voor een nationaal plan om de transseksuelen aan het werk te krijgen, want we hebben net zoveel mogelijkheden als alle anderen.”

Ze ontmoetten elkaar ruim vijf jaar geleden. Suzanne Visschedijk (34) sprak de boomlange Sally aan. Ze waren beiden in Amsterdam om te demonstreren tegen de manier waarop in de VS met HIV-geïnfecteerden werd omgegaan. Sally: “Jij vroeg aan me 'Where do you come from?'. Je dacht zeker dat ik een Amerikaanse dyke was.” Omgekeerd vroeg Sally zich af wat Suzanne voor vrouw was, want ze droeg een hoofddoekje.

Ze dronken koffie en wisselden adressen uit. Sally belde steeds op. “Ik zat toen nog midden in mijn transformatie van man naar vrouw.” Een jaar later, in 1993, zou ze de geslachtsveranderende operatie ondergaan. “Toen de telefoonrekening steeds hoger werd, ben ik bij Suzanne gaan wonen in Utrecht.”

Ook Suzanne had een transformatie ondergaan: ze bekeerde zich tot de islam. “Dat hoofddoekje was daar een teken van. Ik heb jodendom, christendom en islam met elkaar vergeleken en ben toen moslim geworden.”

Suzanne werkt als receptioniste in een klooster. Sommige broeders in het klooster vonden dat het wel bij haar paste om moslim te worden. De hoofddoek draagt ze overigens al tijden niet meer.

Het stoort Suzanne niet dat haar partner vroeger een man is geweest. “Sally is in mijn ogen een leuk, lief en prettig mens. Ik hou van haar en ik wil met haar verder. Ze is transseksueel. Ik ben daaraan gewend en misschien wel aan gehecht. Ze is een heel betrokken mens. Vaak zie ik in haar nog de Pietje Bell die ze vroeger als jongen was.”

Ze delen de zorgen om Sally's werkloosheid. Sally stuit steeds op het probleem dat de samenleving mensen die van geslacht zijn veranderd niet ziet staan. Momenteel loopt ze stage in een bibliotheek. “Ik vind het moeilijk, wanneer ik merk dat ik niet als vrouw word geaccepteerd. Toen ik onder de collega's aankondigde dat ik binnenkort zou gaan trouwen, werd me al kwalijk genomen dat ik opnieuw over seks had gepraat.”

Ze zien hun toekomst met vertrouwen tegemoet. Sally: “Ik ben blij dat ik iemand heb die me serieus neemt en liefde geeft. Suzanne heeft wat meer romantische gevoelens. Maar mijn gevoel is toch echt ook: 'Ik wil deze vrouw'. En ik wil een goede relatie en die goed geregeld hebben.”

mailIcon print |