KONNICHI WA

Konnichi wa, goedenmiddag. Zou het door het wettelijke verbod op vuurwapens komen dat de veiligheidscontroles in Nagano wat soepeler ogen dan tijdens de Olympische Zomerspelen van Atlanta?

De kans dat je wat handzame explosieven het olympisch dorp, het hoofdperscentrum of het IOC-hotel binnen smokkelt, moet je als uitgesloten beschouwen, maar voor het overige doen vriendelijke blauwe ogen, een lachend gezicht en een eeuwig voor de buik bungelende persaccreditatie met streepjescode de meest stuurse veiligheidsman smelten. Grappig is dat de portier van het persdorp ook het uitgaande verkeer controleert. In eerder genoemde accommodaties moet je weliswaar je tas door een X-ray-apparaat sturen, maar dat weerhield een collega er niet van - onbedoeld - een stoer zakmes naar binnen te smokkelen. In de M-Wave was van een serieuzere controle dan het scannen van je olympische identiteitsbewijs geen sprake, totdat gisteren ook de inhoud van de computertas aan een vluchtige inspectie werd onderworpen. Overspannen taferelen als destijds in Atlanta maakten we daarbij trouwens niet mee. We hoefden geen computer te demonteren en ook geen fototoestellen te laten flitsen. Al snel bleken we vervuld van de beste bedoelingen. “Excuus voor het feit dat we u stoorden”, riep de security-man nog na.