LASTIGE VRAGEN (Jan Pommer)

Heeft geboortegrond voor u een vlag?

Wat noemt u uw geboortegrond? a een dorp? b een stad of een wijk? c een taalgebied? d een werelddeel? e een huis?

Een streek waar je in cultuur, taal, dialect, gewoontes en verleden jezelf herkent.

Waar kunt u eerder buiten?

a uw geboortegrond? b vaderland? c de vreemde? De vreemde.

Heeft u een tweede vaderland?

Als ik dood ben, hoop in een tweede Vaderland te komen.

Zijn er plaatsen waarbij u door ontzetting wordt aangegrepen bij de gedachte dat dat uw geboortegrond zou zijn, en houdt het u bezig wat dat zou inhouden, of dankt u God in dat geval?

Ik dank God dat ik in een land en een streek geboren ben, die zich kenmerkt door rust, vrede en schoonheid. Ik zou zeer ongelukkig zijn als die grond en die streek door geweld, rampen of oorlog aangetast zou worden.

Kunt u zichzelf eigenlijk zonder vaderland voorstellen?

Nee, toch niet. Misschien juist omdat Nederland zo'n klein taalgebied is met een roemrijke geschiedenis, waarvan over de hele wereld sporen te vinden zijn. Je raakt ontheemd als je met het land waarin je bent opgegroeid geen band hebt.

Als u in het buitenland vertoeft en landgenoten treft, krijgt u dan heimwee of dan juist niet?

Dat ligt eraan hoe ze zich gedragen. Als ze zich lallend, brullend en hossend over straat, in café's en op stranden bewegen, niet. Maar op plaatsen waar een historische band met Nederland is en ik nadenk over de geschiedenis en de betrokkenheid met ons land, krijg ik heimwee. Dan denk ik ook: we hebben het nog niet zo gek gedaan in het verleden.

In het jaar dat de vijftigjarige bevrijding werd gevierd, zijn we bewust naar Normandië gegaan en hebben we de plaatsen bezocht waar de Irene-brigade aan land is gekomen en haar sporen heeft verdiend. Als je dan al die graven en die andere sporen ziet, heb je het gevoel: dat hebben we met elkaar als Nederlanders gedaan.

Welke gerechten eet u uit heimwee ( de Duitse vakantiegangers op de Canarische eilanden laten zich bijvoorbeeld dagelijks de Sauerkrat per vliegtuig nasturen) en voelt u zich daardoor in de wereld wat meer geborgen?

We hebben ooit op Bonaire bij een temperatuuur van 35 à 40 graden erwtensoep met kluif gegeten, omdat we daar zin in hadden.

Ziet u graag omheiningen?

In beginsel niet. Als er - in verband met de privacy - bijvoorbeeld rond onze eigen tuin iets nodig is, zie ik liever groen dan schuttingen, hekwerken of een bouwwerk.

Bent u bang voor de armen?

Ik associeer de armen niet met angst. Eerder met medelijden en naastenliefde. Ik kan me wel voorstellen dat als wij geen naastenliefde of sociaal beleid betrachten, de armen in opstand komen. Wellicht terecht. Die angst heb je dan over jezelf afgeroepen door nalatig te zijn geweest. Ik ben dus niet bang voor de armen, maar ik vind er wel een taak liggen.

Als u de macht zou bezitten om datgene af te dwingen wat u op dit moment juist lijkt, zou u dat dan afdwingen tegen de wil van de meerderheid in?

Ik ben burgemeester en als democraat gewend me loyaal en democratisch op te stellen. Ik heb ook geleerd met minderheden rekening te houden. De minderheid kan vaak gelijk hebben. Ik zou het mischien doen in zeer principiële zaken, als ik tot de minderheid behoor en naar eer en geweten vind dat ik dat moet doen. In het theoretische geval dat politieke vrijheden en andere grondrechten zouden worden onderdrukt en een regime aan de macht komt, dat handelt in strijd met de mensenrechten of de grondbeginselen van onze staat. Dan zou ik op grond van mijn bevoegdheden tegen de wil van de meerderheid besluiten durven af te dwingen. Dan word ik misschien nog een soort verzetsstrijder. Maar ik zou dat wel moeilijk vinden, want primair ben ik democraat.

Waarvoor bent u dankbaar?

Voor een goede gezondheid, voor een gelukkig gezinsleven en daarvoor dat ik de mooiste functie die een mens in mijn visie kan ambiëren mag bekleden, burgemeester!

Welke hoop heeft u opgegeven?

Ik geef niet snel hoop op. Misschien alleen de hoop dat je in je eentje de wereld kan veranderen. Maar wil je de wereld verbeteren, moet je bij jezelf beginnen. En als je bij jezelf begint en er is er maar één die met je meegaat, dan krijg je toch weer hoop.

Wat kunt u alleen met een dosis humor verdragen?

Dat ze me een keer goed de waarheid zeggen. Houd mij maar de spiegel voor.