Uit BRIEVEN van lezers

Verwend “Alleenstaande kinderen (. . .) worden arrogante, verwende, asociale monsters”, aldus Daniël van den Bos op de Podiumpagina van Trouw van 18 januari.

Daar kunnen ze het mee doen, dacht ik zo. Als 'alleenstaand kind' van nu 65 mag ik, na enig zelfonderzoek, toch wel opmerken, dat hier in volstrekt ontoelaatbare mate gegeneraliseerd wordt. Den Haag Ab van Duuren

Rara Het is onvoorstelbaar dat de arrogantie van Justitie, ondersteund door de arrogantie van de landelijke politiek, uitmondt in het niet ruiterlijk toegeven aan de journalisten Krikke en Müter: “Sorry, we waren fout met jullie te vervolgen.” Ook ik ben burger van een door arrogante mensen geregeerd land, soms denk ik: “ra ra hoe hou ik het vol.” Rockanje C. Barendregt

Onbehagen Uw commentaar in Trouw van 12 januari is juist: de opwinding over de ware reden voor het ontslag van de procureur-generaal graaf Van Randwijck is kunstmatig en het zou overdreven zijn geweest, de minister over deze kwestie te laten struikelen.

Toch is het de vraag of minister Sorgdrager haar eindtermijn haalt. Er is bij het publiek een algemeen onbehagen dat zich, over het hoofd van de minister heen, richt tegen de justitie in het algemeen. Het is duidelijk dat het justitiële apparaat niet opgewassen is tegen de vloedgolf van kleine en grote criminaliteit die over het land spoelt. Noch de zijige Hirsch Ballin, noch de bedrijvige Sorgdrager, die men allereerst associeert met afkoopsom, euthanasie en koffieshops, lijkt partij te zijn voor een crimineel milieu dat grotendeels ongestraft zijn gang kan gaan; drie kwart van de misdrijven wordt immers niet opgehelderd.

Het ontzag voor de overheid is vrijwel verdwenen en de hoop op herstel van de orde is opgegeven; fietsendiefstallen en verkeersovertredingen zijn onderdeel van het bestaan geworden. Het publiek begrijpt ook niet dat wie bij verdediging van zijn eigendommen een inbreker een rake tik geeft, kans loopt op een zwaardere straf dan de inbreker zelf. Waalre ir. J. A. Klaassen

Van Mierlo Het recente bezoek van Van Mierlo aan het Midden-Oosten was in meerdere opzichten beschamend. Zijn nonchalante houding en de wijze waarop hij zijn gastheren een hand gaf - met de regenjas los en een hand in de zak - waren ronduit lomp.

Het ergste was echter, dat hij besmet blijkt met het Franse arrogantie-virus: toch het Orient House bezoeken ondanks vele bezwaren uit eigen land en dringende verzoeken uit het gastland Israël. Met als slap argument: een afspraak binnen de Europese Unie. Alsof dat boven alles gaat. Ik noem het gewoon: je zin doordrijven. Zwijndrecht E. Broekman

Foto (3) Mijn reactie op de brief in de rubriek van 16 januari over de foto van Mitterrands dochter: Wat schandalen? Ik heb geen schandalen gelezen. Ik zag alleen een bedroefde Mazarine, verdrietig om het heengaan van haar vader.

Gelukkig is Trouw een ruimdenkende krant. Doorn mevrouw E. van Kol