Ernstige intolerantie jegens pedofielen overgewaaid uit Amerika

Dominee Hans Visser, bekend van zijn werk onder drugsverslaafden in Rotterdam, “kon zijn ogen niet geloven” toen hij het redactionele commentaar 'Kinderporno' in Trouw van dinsdag las. Volgens dat commentaar zijn wij met open ogen in de val van de tolerantie getrapt en is in Nederland zowel inzake drugs als kinderporno vrijheid doorgeschoten naar commerciële uitbating en harde criminaliteit.

Pedofilie is een seksuele beleving die binnen onze maatschappij op veel weerstand stuit. Pedofielen kunnen alleraardigste mensen zijn maar hun seksuele beleving kan moeilijk gedeeld worden. Het valt moeilijk te begrijpen dat er mensen zijn die verliefd raken op kinderen en met hen seksuele contacten begeren. Het diepgaande verschil in seksuele beleving dat wij kunnen voelen in de relatie met pedofielen kan niet ontkend en gereduceerd worden. Wij zullen dit verschil moeten accepteren tenzij de seksuele beleving de menselijke integriteit aantast. Dat wil zeggen dat een seksualiteitsbeleving die gepaard gaat met onderdrukking, verkrachting en aanslag op zwakken en kwetsbaren, niet geaccepteerd kan worden. Iemand als hoogleraar transseksuologie prof. dr. Louis Gooren heeft daarover zinniger dingen gezegd dan bijvoorbeeld prof. J. Frenken die, verleid door journalisten, zich liet gebruiken als seksuele inquisiteur ten aanzien van mensen die behoren tot kinderporno-netwerken.

Kwetsbaar De meeste mensen maken zich te gemakkelijk af van het verschijnsel pedofilie. Ze beschouwen dit als een aantasting van de integriteit van kwetsbare kinderen. Stellig kan niet ontkend worden dat sommige pedofielen, evenals overigens heteroseksuelen en homoseksuelen, niet altijd wijs omgaan met hun beleving. Een pedofiel die tracht wijs en verantwoordelijk om te gaan met zijn seksuele beleving zal er voor kiezen om in de relatie met het kind rekening te houden met de kwetsbaarheid van dat kind. Een kind is geen volwassene. Maar een kind heeft wel degelijk een eigen, ontluikende seksuele beleving.

Wij weten nog steeds onvoldoende over de seksualiteit van kinderen. Allerlei seksuele belevingen (niet alleen de constructieve maar ook de destructieve) worden in de eerste negen jaren van ons leven gevormd. In de puberteit komen de seksuele belevingen krachtig op gang door de productie van de geslachtshormonen.

Verdacht In mijn pastorale contacten met pedofielen heb ik geleerd dat deze mensen beter geholpen zijn met een begeleiding van hun belevingen en meer inzicht in zichzelf. De laatste jaren worden wij in Nederland geconfronteerd met een ernstige vorm van intolerantie die is komen overwaaien vanuit Amerika. Pedofielen worden verdacht gemaakt, vermarginaliseerd, onder druk gezet, gevangengezet of blootgesteld aan het langdurig wachten op een proces.

Vorig jaar heb ik van nabij de aanhouding van enkele pedofielen gevolgd. Een grootschalig politieoptreden, begeleid door tv-uitzendingen van de publieke omroepen. Er worden beelden getoond die niets te maken hebben met de situatie waarin de aangehouden pedofielen zich bevinden. Terwijl huiszoeking geschiedt delen politiemensen aan buren mee dat het om een pornozaak gaat. De betrokkene wordt meteen geëtiketteerd en kan straks gaan verhuizen. Politiemensen gebruiken Amerikaans vakjargon. Achteraf blijkt dat het de bedoeling was om deze mensen eens flink schrik aan te jagen.

We kunnen onderscheid maken in twee soorten porno (wat zowel geldt voor porno onder volwassenen als voor kinderporno). Porno die de mens leert fantaseren in zijn seksuele beleving op een wijze die de integriteit niet aantast is acceptabel. Uiteindelijk moet een mens leren zijn seksuele driften om te zetten in erotische kunst. Dat gaat met vallen en opstaan. Porno die niet de fantasie prikkelt, die een beleving dwingend oplegt, die van erotische kunst een seksuele techniek maakt, blijft onacceptabel.

Duidelijk is dat kinderporno die kinderen aantast in hun integriteit door exploitatie, misbruik en gewelddadigheid, destructief is. Een bloot jongetje op een strand dat geniet van de natuur is heel wat anders dan een video die seksuele handelingen met een jongetje afbeeldt. Pedofielen weten ook dat hier grenzen zijn die gerespecteerd moeten worden.

Uit mijn jeugd herinner ik mij twee onderwijskrachten die zich iets meer interesseerden in mij dan helemaal verantwoord was. De ene beschouwde mij als lievelingsjongetje. Ik kreeg hoge cijfers en droeg in de klas een naam die zij voor mij bedacht. De andere deed na de les oefeningen met mij toen ik in de puberteit was. Van deze oefeningen weet ik alleen dat het zweet me uitbrak en dat ik hunkerde naar het einde. Ik heb er geen schade van opgelopen. Wat de beide vrouwen bezielde weet ik niet. Ze rusten nu in het graf.

In deze dagen leven wij mee met al die kinderen en hun ouders die slachtoffer zijn geworden van, vaak in hun jeugd verknipte, volwassenen. Als we dat aantal slachtoffers in de toekomst willen verminderen zullen we meer kennis moeten investeren en ontwikkelen ten aanzien van de seksualiteitsbeleving van kinderen en begeleiding van pedofielen die zoeken naar verantwoordelijke vormgeving aan hun erotische belevingen.

Dat 'moet kunnen', om een term te gebruiken van de Trouw-commentator.