In noodgeval een nieuwe Carmiggelt I

Simon Carmiggelt is nog altijd zoek. Van zijn hoofd in brons, vorige week na afloop van het Boekenbal uit de Amsterdamse Stadsschouwburg gestolen, is nog geen spoor gevonden. De politie heeft de zaak intussen in onderzoek.

Tot vrijdag was de verdwijning niet bij de politie gemeld, omdat de organisatoren het mogelijk achtten dat een bezoeker van het bal het hoofd van Carmiggelt voor een decorstuk had aangezien. Volgens de traditie mogen die versierselen na het bal meegenomen worden. Vandaar ook een oproep in de landelijke dagbladen om de kop bij de portier af te geven. In plaats van straf stond daar zelfs een beloning tegenover in de vorm van het net verschenen boek Het toont in kleen begrip al 's menschen ydelheid met een overzicht van de permanente kunstcollectie in de schouwburg, inclusief de kop van Carmiggelt. Tot nu toe is er geen enkele reactie op de oproep gekomen.

Woordvoerster Jacqueline Verheugen van de schouwburg raakt er meer en meer van overtuigd dat het bronzen hoofd niet per ongeluk is meegenomen. “Het is altijd hetzelfde: aan het eind van het Boekenbal is iedereen dronken of ten minste aangeschoten. Het kan zijn dat zo iemand het hoofd uit balorigheid heeft gepikt, maar het kan net zo goed kwaadwillig gebeurd zijn. De kop stond niet tussen de decorstukken, maar in een soort nis achter een deur die wel dicht, maar niet op slot was.” De dief heeft er nog een hele sjouw aan gehad: het hoofd, in 1984 gemaakt door beeldhouwster Dieuwke Grietje Abma-ter Horst en vier jaar later in de Stadsschouwburg geplaatst, weegt wel een kilo of wat. Het is “zo groot als een rugbybal, ongeveer tweederde van de normale omvang van een mensenhoofd” en is vastgemaakt aan een vierkante steen. Het geheel stond los op de sokkel, die nu kaal in de nis staat.

Ondanks alles is er nog geen reden tot wanhoop: mocht het hoofd echt nooit teruggebracht worden, dan heeft de kunstenares de mallen nog. In noodgeval kan ze daar een nieuwe Carmiggelt van afgieten, zegt Verheugen, maar wanneer dat tijdstip aanbreekt en wie dat zal betalen, daar is het laatste en zelfs het eerste woord nog niet over gesproken.