Alles wat in vervallen restaurant vast leek te liggen komt in beweging

HEAVY Regie: James Mangold. Met Taylor Vince, Shelly Winters, Deborah Harry en Liv Taylor. Te zien in 5 bioscopen

Een vervallen restaurant in de Amerikaanse provincie. De eigenaresse Dolly (Shelly Winters) gelooft niet meer dat haar zaak ooit nog zal opleven. Haar verlegen zoon Victor, die zo'n 250 kilo weegt, durft nauwelijks te ademen en heeft zich in de keuken verschanst waar hij eindeloos pizza's bakt.

De al wat oudere, serveerster Delores (Deborah Harry), slijt er haar dagen in opperste verveling. Ondermeer via trage muziek en beelden van het vervallen interieur en allerlei routine-handelingen laat Mangold zien dat het leven hier tot stilstand is gekomen.

In een onbezonnen moment echter neemt Dolly, vooral uit menslievendheid, de mooie jonge serveerster Cally (Liv Tyler) in dienst. Door haar komt alles wat voor de eeuwigheid vast leek te liggen, toch nog in beweging. Victor wordt verliefd op Cally.

Hoewel hij zijn gevoelens niet durft of kan uiten, ruiken Dolly en Delores meteen onraad. Alleen al het idee dat er weleens iets kon gaan veranderen, beneemt Dolly (letterlijk) de adem. Doleres vreest dat Cally haar plaats zal innemen en probeert Victor te verleiden.

De angst voor mogelijke veranderingen, wordt vooral voelbaar door het prachtige stille spel van Taylor Vince. Met minieme gebaren en blikken zet hij Victor neer als een in het nauw gedreven dier, dat niet meer weet waar hij het zoeken moet.

Dat Vince zo kan schitteren, is ook de verdienste van Mangold, die zelf het scenario van zijn debuut schreef. Hij plaatste zijn belangrijkste acteur in op zich al zoveel zeggende taferelen, dat ze de bekrachtiging van een blik of gebaar nauwelijks meer nodig hebben.

Daarvan een voorbeeld. Victor gaat zijn moeder in het ziekenhuis opzoeken. Haar bed is leeg. In toenemende paniek gaat hij op zoek naar haar. Hij belandt aan een balie en ziet daar in een doorzichtig plastic tasje het naamkaartje en enkele persoonlijke bezittingen van zijn moeder. We zien eerst dat tasje en dan pas Victors gezicht. Omdat het tasje ook voor de kijker op aangrijpende wijze onthulde dat Victors moeder dood is, hoeft Vince bijna niets meer te doen om zijn verbijstering uit te drukken.