*

 
dossier

Archief

Opmerkelijk:

BIJDRAGE: RUUD VERDONCK − 12/09/95, 00:00

Wie wat bewaart, heeft wat, al kan dat soms wat pijnlijk uitpakken. Zoals een stukje uit het weekblad Nieuwe Revu van 16 augustus. Daarin stond ook een interview van Robert Heukels met de voetballer Patrick Kluivert van Ajax. Een speler met wie in het voorgaande jaar veel gebeurde: “Hij haalde zijn rijbewijs, hij werd clubtopscorer, debuteerde als vanzelf in Oranje, scoorde daarin, werd net geen Talent van het Jaar, maar was voor velen De Nieuwe Ster.” Dat verhaal eindigt aldus:

“Als hij me naar lijn 9 wil brengen, sukkelt deze net voor onze neus weg. De jonge voetballer vindt dat geen enkel probleem. 'Geeft niks', meldt hij vrolijk. 'Die haal ik zo in'. Hij loopt naar zijn auto, we stappen in en even later rijden we met gepaste spoed de tram achterna. Een opstopping vindt de jonge voetballer ook al geen probleem, op de tramrails is ruimte zat. 'Daar heb ik allemaal geen tijd voor', zegt hij lachend, wijzend op de stilstaande auto's. Nog geen twee haltes verder heb ik alle tijd in de tram te stappen en rijdt de jonge voetballer lachend en zwaaiend weg. Op zijn gezicht zie ik een restje overmoed.”

Heukels, nu gevraagd naar het ongeluk waar Kluivert bij was betrokken: “Ik ben er van geschrokken. Het lijkt in het verhaal alsof hij driest rijdt, maar dat schrijf ik meer toe aan jeugdige overmoed dan aan roekeloosheid. En vergeet niet dat die jongens een enorm reactievermogen hebben.”

mailIcon print |