Uit begintijd van Bram en Freek

Neerlands Hoop. EMI 827402; Fons Jansen. EMI 827406; Halsema. Mercury 522060; Robert Long. EMI 827805.

De laatste beschrijft in het cd-boekje ook in het kort de historie van het duo: twee onbevangen lefschoppers die elkaar in 1967 op de universiteit ontmoetten en daar een cabaretduo startten, daarmee een aantal opmerkelijke theaterprogramma's maakten, maar in 1979 - als gevolg van innerlijke tegenstellingen- uit elkaar gingen. Beiden begonnen toen hun al even succesvolle solo-carriere. De dubbel-cd bestaat uit 34 chronologisch geordende liedjes en conferences (steeds met bronvermelding) en bevat alle klassiekers uit het Neerlands Hoop-repertoire.

Dezelfde samenstellers hebben niet naar volledigheid gestreefd op de dubbel-cd 'Wat ik zeggen wilde', met gezongen en gesproken materiaal uit het derde tot en met zesde (laatste) programma van Fons Jansen. Waarom geen repertoire is opgenomen van de eerste twee programma's lichten Van der Veer en Kloters niet toe, maar werk van 'De lachende kerk' (1962) en 'Hoe meer zielen' (1965) zal te zijner tijd op een tweede verzamel-uitgave verschijnen.

De dubbel-cd bestaat uit 25 liedjes en conferences, aangevuld met het gedicht 'Doorstaan', dat Fons Jansen enkele jaren voor zijn dood voorlas in een radioprogramma. Kloters beschrijft hem in het cd-boekje en besluit met de rake opmerking dat Jansen indertijd begon als 'gelovige vol angsten en eindigde als ongelovige zonder angst'.

Ik had graag gezien dat Kloters voor de volledigheid ook wat jaartallen in dit historisch overzicht had verwerkt. Het is zelfs wat knullig dat Jansens geboorte- en sterfjaar (1925-1991) nergens worden genoemd.

De cd ter herdenking van de tiende sterfdag van Frans Halsema, uit twintig liedjes, waaronder het titellied 'Voor haar'. Een eerdere bundeling (uit 1990) legde minder dan deze uitgave de nadruk op zijn sterke liedrepertoire, veelal geschreven door of in samenwerking met Michel van der Plas. Die meldt in zijn hoestekst dat er onder Halsema's liedjes zijn 'die al een klassieke klank gekregen hebben; die garanderen dat zijn stem een blijvende is'. Het overtuigende bewijs klinkt in 'Ik-jij', 'Sandra', 'Ik mis', 'Vluchten kan niet meer' en vele andere.

Ook van Robert Long verscheen een verzamel-cd, al de vierde. Net als Rob de Nijs grijpt Long (of hun gezamenlijke platenmaatschappij? ) elke gelegenheid aan om zulke compilaties op de markt te brengen. De ene keer omdat hij zoveel jaar in het vak zit, dan omdat hij zijn krullekop vervangt door een ander kapsel en nu weer omdat hij onlangs vijftig geworden is. De cd herbergt 21 van zijn bekendste liedjes: van 'The last seven days' (1970) van Longs toenmalige popgroep Unit Gloria en 'Jezus redt' van zijn Nederlandstalige solodebuut (1974) tot 'Vanmorgen vloog ze nog' (uit de musical Tsjechov, 1988) en enkele nummers van zijn laatste cd 'Voor mijn vrienden' (1992). Wie niet goed thuis is in zijn repertoire zal overigens naar de herkomst van al die liedjes moeten raden, want men vond het niet nodig jaartallen en bronvermeldingen te vermelden op 'Het allerbeste van Robert Long'.