Op de sprint zijn Thomas en Timmer de enige lichtpuntjes

HAMAR (ANP) - De Nederlandse sprinters op de schaats zoeken wanhopig naar erkenning. De tegenpolen Marianne Timmer en Annamarie Thomas zijn voorlopig de enige zekerheden in de in Nederland zo moeilijk te verkopen specialistenwereld.

Timmer belandde in haar eerste jaar als echte sprintspecialiste op de zesde plaats bij de WK in Hamar. Met het naargeestige gevoel dat er meer mogelijk was geweest. Thomas vond in haar zilver op de slotkilometer de overtuiging dat een tot op heden marginaal seizoen toch nog een prettig einde kan krijgen.

Bij de mannen bleven Gerard van Velde en Jan Bos met de elfde en dertiende plaats in het eindklassement steken in een anonieme bijrol. Het enige positieve van hun beperkte bijdrage op het Noorse ijs was de verdiende extra startplaats bij het WK in 1998.

Sprinters in Nederland hebben al jaren het gevoel er maar een beetje bij te hangen. Met het aantrekken van 'kampioenenmaker' Peter Mueller en het installeren van een opleidingsinstituut in handen van de gedreven Leen Pfrommer, leek de KNSB het tij te willen keren. Voorlopig heeft het alleen geleid tot onderling wantrouwen, gekibbel en afgunst.

Pfrommer voelde zich ten opzichte van Mueller sterk staan toen zijn pupillen Timmer en Bos in Groningen de nationale titels afpakten van Thomas en Van Velde. De drilboor van het Nederlandse schaatsen ging zo ver met zijn negatieve uitspraken richting Mueller, dat hij daarvoor voor het WK in Hamar op de vingers werd getikt. In Noorwegen haalde Timmer haar doelstelling, maar Bos bleef op alle afstanden achter bij de kwakkelende Van Velde uit de 'sterrenformatie' van Mueller.

Timmer was met haar zesde plaats tevreden. Vooraf had de Sappemeerse dat als doelstelling gedeponeerd. In Hamar constateerde ze voorzichtig dat een podiumplaats tot de mogelijkheden had behoord, als ze op de eerste dag niet zo knullig behandeld was bij een valse start op de 1000 meter. Ze reed 150 meter voluit, voordat een slapende baancommissaris haar duidelijk maakte dat die inspanning voor niets was geweest. Het bracht Timmer direct uit haar ritme.

“Mentaal en lichamelijk was ik daarna kapot.” Zo erg zelfs, dat ze 's avonds per telefoon steun zocht bij schaatsmoeder Sijtje van der Lende en Europees kampioene allround Tonny de Jong. Het tweetal sprak haar nieuwe moed in, waarna ze op zondag een sterke 500 (40,27) en een degelijke 1000 (1.21,10) reed.

“Die zesde plaats is gewoon goed. Maar drie of vier had ook gekund”, was haar enigszins spijtige overtuiging. “Ik heb de juiste keuze gemaakt door me op het sprinten te richten. Ik heb veel vooruitgang geboekt, maar het laatste stukje naar de top is lastig. Dan gaat het om kleine stapjes”, meende de voormalige allroundster.

Bij Annamarie Thomas overheerste vooral de opluchting. Met degelijke 500 meters en haar opmars op de dubbele afstand vertrekt ze vandaag met heel wat meer vertrouwen naar Japan voor de WK allround. “Met 40,7 en 40,8 kun je op een allroundtoernooi ver komen.”

Thomas raakte door blessures in de eerste maanden van het seizoen achterop bij al haar concurrentes. De laatste dag in Hamar leek alweer een beetje op vorig jaar, toen ze het jaar afsloot met twee wereldtitels op de afstandskampioenschappen. Thomas zag hoe de nieuwe sprint-wereldkampioene Franziska Schenk haar in de laatste rit van een gouden plak afhield. Dat deed ze door een sterke opening, want in de laatste ronde leed de Duitse verlies. “Bij de afstandskampioenschappen op de buitenbaan in Warschau kan ze niet zo hard openen”, vermoedde Thomas. “Ik ga met vertrouwen mijn titel verdedigen.”

Vermoeidheid

Aan titels denken Van Velde en Bos voorlopig niet. In Hamar, waar de Rus Sergei Klevsjenja zijn titel prolongeerde, bleven ze onder het vereiste WK-niveau. De 500 meters liepen nog redelijk, op de dubbele afstand zaten ze er na 600 meter doorheen. Bos klaagde over vermoeidheid, Van Velde zit al sinds de wereldbekerwedstrijden in Milwaukee in een dip. “De explosiviteit en kracht is er wel, het uithoudingsvermogen op dit moment niet. En dat ligt niet aan de werkwijze van Mueller. Ik heb nog vijf weken tot Warschau. Daar zal het beter moeten”, aldus Van Velde.