Clintons positie

Amerika is, na de ineenstorting van de Sovjet-Unie, de enige grote mogendheid. Een mogendheid waarvan de invloed bij internationale crises en conflicten, zoals die in Bosnië, het Midden-Oosten en in Irak, doorslaggevend kan zijn. De Amerikaanse president is daarmee de machtigste man ter wereld. Die positie brengt speciale verplichtingen en verantwoordelijkheden met zich mee, zowel voor de natie Amerika, als voor de persoon Bill Clinton.

Vandaar dat het tumult dat nu in het Witte Huis is ontstaan zo snel de wereld overgaat. Dat tumult is gekomen nadat er forse beschuldigingen zijn geuit aan het adres van de president, beschuldigingen die door de onafhankelijke aanklager in een fraudezaak tegen de president, Kenneth Starr, zo serieus worden genomen dat hij er een onderzoek aan gaat wijden. De beschuldigingen tegen de president liegen er inderdaad niet om. Zij luiden dat Clinton bij een medewerkster van het Witte Huis, met wie hij een verhouding had, er op heeft aangedrongen voor de rechter over die affaire te liegen - met andere woorden heeft aangezet tot het plegen van meineed.

Nu is de geur van rokkenjagerij, die Clinton sinds zijn aantreden heeft omgeven, volstrekt niet bevorderlijk voor het prestige dat het Amerikaanse presidentsambt omgeeft en de statuur die het vertegenwoordigt, maar het gaat daarbij niet om misdrijven waarvoor de president vervolgd kan worden. En daar gaat het bij deze jongste beschuldigingen wel om. Als deze beschuldigingen gegrond blijken, wacht de president een veroordeling.

Het zijn nog niet meer dan beschuldigingen, die Clinton en zijn staf ontkennen. Maar dat laatste gebeurt wel op een wijze die de nodige vragen oproept. Zodat, en ook dat brengt de hoogte en zwaarte van het presidentsambt in de Verenigde Staten met zich mee, er toch al grote schade is aangericht.