*

 
dossier

Archief

'Mijn hart klopt alsof ik zelf geschaatst heb'

Door: redactie − 20/02/98, 00:00

Van onze correspondente HOOGEZAND - “We dachten dat we misschien wel de enigen zouden zijn. Veel mensen vonden het gek dat we naar het gemeentehuis wilden”, zegt een vrouw nog wat slaperig. Het is zeven uur 's ochtends en tientallen inwoners van Hoogezand-Sappemeer staan in de rij voor het Marianne Timmer-ontbijt. Achthonderd broodjes zijn er gesmeerd. “Je krijgt maar een keer een Olympisch kampioene in je gemeente”, glundert de voorlichter.

In de theaterzaal in het gemeentehuis, voor een bioscoopscherm, wachtten gisteren ruim driehonderd mensen op de 1 000 meter van Marianne Timmer uit Sappemeer. “Ik ben blij met brons”, zegt J. Laning (52). Net als de rest van zijn familie is hij al jaren vaste klant van Marianne's moeder, die een kapsalon heeft.

Greetje Hut is met een vriendin en haar dochters gekomen. Met vette potloden kleurt ze rood-wit-blauwe-vlaggetjes op de wangen van de kinderen. Als Marianne weer goud haalt, mogen ze vandaag thuisblijven. De conrector van de school in Groningen vond het goed. Zo'n dag maak je maar een keer mee, had hij gezegd.

“Dat zijn nog te kloppen tijden”, zegt iemand hoopvol, als opnieuw een score van boven de 1 minuut en 19 seconden in beeld verschijnt. De nog wat tamme sfeer wordt al beter als Annamarie Thomas over de eindstreep komt. De zaal springt op.

Dan zijn Timmer en Schenk aan de beurt. Luid gejuich als Schenk tegen de stootkussens aanklapt. Mensen gaan op hun stoelen staan. Een man balt zijn vuisten. Terwijl hij strak naar het scherm kijkt, luistert hij via een walkman naar het radioverslag van een journalist van Radio-Noord.

Marianne's tijd blijkt goed voor een medaille. Een gouden medaille, wordt twee minuten later duidelijk. Burgemeester Van der Linde klimt op het podium en strekt een witte sjaal met de naam van de kampioene boven zijn hoofd. “Wat een fantastische meid hebben wij in Sappemeer, wat een buitengewoon moment!”

Een vrouw zegt: “Ik ben helemaal hees, het hart klopt me in de keel. Alsof ik zelf geschaatst heb.”

mailIcon print |