Front National loert op Vitrolles

AMSTERDAM - Vitrolles is zo'n mislukte gemeente waar iedere stedenbouwkundige zich voor zou schamen. Het is een plaats zonder ziel niet ver van de Zuid-Franse havenstad Marseille. Ze strekt zich uit over een lengte van tien kilometer langs de autoroute A7, heeft geen echt centrum en wordt bewoond door zo'n 39 000 zielen.

De afgelopen weken is hier één van de smerigste verkiezingscampagnes gehouden die Frankrijk heeft gekend. Plakkaten van allerlei soort, overgeplakt, bekrast, weggescheurd, getuigen van de harde strijd. Het gaat om de verkiezingen voor het burgemeesterschap, die het komend weekeinde en over twee weken (tweede ronde) worden gehouden. Kanshebber voor de overwinning is het extreem-rechtse Front National van Jean-Marie Le Pen. Bij een zege van het FN zou Vitrolles na Toulon, Orange en het naburige Marignane de vierde plaats worden waar het tot vreemdelingenhaat oproepende Front de macht zou krijgen.

Met gevaar voor eigen leven hebben aanhangers van de verschillende kandidaten hier geplakt. Eergisteren werd een FN-medewerker in elkaar geslagen, nadat hij eerst met gas in zijn gezicht was gespoten. In bewusteloze toestand werd hij naar het ziekenhuis overgebracht. Eerder waren aanhangers van de andere partijen te grazen genomen door FN-militanten. De chauffeur van de socialistische kandidaat en huidige burgemeester Jean-Jacques Anglade kreeg een pot lijm over zijn hoofd toen hij aan het plakken was. Hij moest voor brandwonden worden behandeld.

De verkiezingen in Vitrolles zijn noodzakelijk, nadat de eerdere verkiezingen van 1995 ongeldig waren verklaard. De socialist Anglade won toen met 353 stemmen verschil van FN-kandidaat Bruno Mégret, partij-ideoloog en rechterhand van Le Pen. Maar later bleek dat Mégret meer geld in zijn campagne had gestoken dan toegestaan - dus opnieuw verkiezingen. Mégret zelf is uitgesloten van deelneming. Ditmaal doet zijn 37-jarige echtgenote, Catherine mee.

Overal in Vitrolles hangen biljetten waarop staat 'Vote Mégret', met een afbeelding van Bruno Mégret, en op de achtergrond zijn ega. Samen voeren ze campagne. Catherine: “Ik ben geen politicus maar een boze echtgenote. Ik doe niet mee om mijn man te vervangen, maar om hem te vertegenwoordigen.”

Bruno Mégret was woedend nadat de rechtbank had besloten dat hij niet mee mocht doen. Zelf zegt hij nu: “Degenen die de bevolking van Vitrolles probeerden te weerhouden van een stem voor Mégret, krijgen nu met twee Mégrets te maken in plaats van één.” Hij heeft zichzelf tot woordvoerder van zijn vrouw benoemd. En als zij tot burgemeester gekozen wordt dan zal hij haar directe raadgever zijn.

Voor Bruno Mégret is het een heel belangrijke strijd. De verkiezingen zijn niet alleen een graadmeter voor de populariteit van het FN, ruim een jaar voor belangrijke landelijke verkiezingen, maar zijn voor hem ook van groot belang in de strijd om de macht binnen het FN met secretaris-generaal Bruno Gollnisch.

Iedere lantaarnpaal, bushalte, pilaar is beplakt. Vooral met het rood-wit-blauw en de vuilspuiterij van de kant van het FN. Vitrolles wordt 'een tweede Chicago', vervuild met naalden van heroïnespuiters, waar oude vrouwtjes van hun tasje worden beroofd. Anglade wordt beschuldigd van fraude en UDF-kandidaat Guichard speelt onder een hoedje met de socialist.

Het FN probeert in Vitrolles zelfs onder immigranten stemmen te trekken. In een open brief stelt een onbekende associatie van moslims dat “Le Pen Irak heeft gesteund tegen de Amerikanen” en dat “Anglade met Vitrolles een stedenband wil aangaan met een stad in Israël”.

De landelijke politici hebben zich niet bemoeid met de verkiezingen van Vitrolles. Ze wachten de uitslag af. Zeer waarschijnlijk zal mevrouw Mégret met de winst gaan strijken, net zoals haar echtgenoot dat in 1995 ook deed in de eerste ronde. Over twee weken zal de oppositie van het FN zich moeten verenigen om het Front van een overwinning af te houden. Mogelijk zal dan de steun van de 'grote' politici uit Parijs nodig zijn om het burgemeesterschap uit handen van de Mégretjes te houden.