Wie zijn de Rolling Stones ook alweer?

Midden in de nacht had ze haar vriendin wakkergebeld met de mededeling: 'Ik ga nu vast stokbrood bakken, want morgen staan we voor het Amstel Hotel. Neem je mooiste cd van de Rolling Stones mee voor een handtekening.''

Zes uur lang stond Chantal van Doremalen (22) afgelopen dinsdag bij het Amstel hotel te posten met Carina Schaap (21). Bloedzenuwachtig, maar uiterst alert op iedere beweging bij de ingang van het chique hotel. Met het album 'Goats head soup' in de hand, want daar zou een krabbel van Mick Jagger het best op uitkomen.

Deze week stond half Nederland op z'n kop. Niet alleen omdat Ajax de Europacup won, maar ook vanwege een uitgelekt 'geheim' bezoek van de Rolling Stones aan Nederland. Gisteren en vandaag treden ze op in Paradiso voor een klein publiek. Vooral de veertiger-plussers gingen natuurlijk uit hun dak omdat de Stones op Nederlandse bodem waren. Maar zijn er ook nog jonge fans wier hart sneller gaat kloppen bij aanblik van d' oude Stones?

Bij Chantal en Carina bestaat daar in ieder geval geen twijfel over. Als Mick Jagger eindelijk uit het hotel tevoorschijn komt, deelt hij één handtekening uit, maar niet aan de twee fans uit Breda. Maar ze geven de moed niet op. “We hebben al kaartjes voor de concerten op 13 en 14 juni in De Goffert in Nijmegen en op 18 juni op PinkPop in Landgraaf. Na het eerste optreden gaan we de hele dag door Nijmegen lopen met onze cd's, want daar schijnen ze te logeren. We móeten gewoon een handtekening zien te krijgen van de beste rockband in de wereld.”

Tussen de wachtende meute staan ook Heleen Koppelaar (12) en Nadia Zandwijken (11). Ze zijn geen fans, maar hopen wel op een handtekening. “Ik weet wel dat ze beroemd zijn”, zegt Heleen. “Maar ik ken geen liedjes. Wat voor muziek maken ze eigenlijk, Rock en Roll?” “Rock!”, verbetert een wat grijzere fan streng, de blik strak op de trappen van het hotel houdend. Heleen komt bijna elke dag langs het Amstel hotel. “Ik ga heel vaak naar binnen om te vragen of er iemand logeert die beroemd is.”

Toine Metselaar (22), Stones-fan vanaf z'n vroegste jeugd, heeft niet de moeite genomen om vanuit Terneuzen naar Amsterdam te reizen. “Ik ben nog steeds wel gek op de Stones, maar eigenlijk alleen op wat ze tot 1972 maakten, tot 'Exile on Mainstreet'. Daarna raakten ze teveel beïnvloed door de glitter en het geluid van de jaren zeventig. Ik hoef ze nu ook niet per se meer te zien. In 1990 heb ik in Rotterdam een concert van ze meegemaakt, dat was voldoende.”

Toine klinkt nu heel beheerst, maar toen hij een jaar of veertien was, liep het echt de spuigaten uit. Hij werkte in de vakanties niet om op reis te gaan, maar om voor duizenden guldens bijzondere Stones-platen te kunnen kopen. Toine was vooral gefascineerd door Brian Jones, de destijds verdronken drummer van de Stones. “Ik liet mijn haar zelfs precies zo groeien als Brian het had. Ik ben twee keer blijven zitten vanwege die Stones-gekte, dat heeft voor heel wat ruzies met m'n ouders gezorgd. Maar nu ben ik een stuk verstandiger.”