Niger: arm en moeilijk te besturen

Niger behoort tot de vijfentwintig armste landen. Ruim negentig procent van de bevolking is afhankelijk van de landbouw. Deze is goed voor de helft van het nationaal inkomen. Probleem is het watergebrek; alleen het zuiden is geschikt voor akkerbouw. Daar verbouwen volkeren als de Hausa (meer dan de helft van de bevolking), de Songhai-Djerma en de Kanuri gierst, sorghum, katoen en grondnoten als handelsgewassen. Het noordelijke deel van Niger, tweederde van het land, hoort bij de Sahara. Daar wonen de nomadische veehouders, zoals de Toeareg, de Peul en de Toeboe.

De economie is ook sterk afhankelijk van de export van uraniumvoorraden. De grootste klant van Niger is Frankrijk.

Naast droogte en erosie door het gebruik van hout als brandstof, vormen de etnische spanningen een rode draad in de problemen van het land. Sinds het begin van de jaren negentig worstelen de autoriteiten met de eis tot democratisering, terwijl ze tegelijkertijd impopulaire maatregelen moeten treffen om de staatskas op orde te krijgen.

Het land beslaat beslaat 1 267 000 vierkante kilometer en heeft 9,7 miljoen inwoners - nog geen acht per vierkante kilometer. Niger, buurland van het (veel grotere, Engelstalige) Nigeria, kreeg eind jaren vijftig zelfbestuur van moederland Frankrijk, en werd kort daarop een onafhankelijke republiek. De officiële voertaal is nog steeds Frans.