*

 
dossier

Archief

Ongetrainde Boogert en debutant Van Scheppingen houden eer hoog

Door: redactie − 16/01/97, 00:00

MELBOURNE (ANP) - Een ongetrainde en een debutant houden de Nederlandse eer hoog bij de Australian Open. Kirstie Boogert en Dennis van Scheppingen haalden gisteren imponerend de derde ronde. Brenda Schultz niet. Zij pleegde harakiri tegen de Japanse Hiraki (6-0 1-6 4-6).

De 21-jarige Van Scheppingen speelde op de eerste grand slam in zijn loopbaan een bijna perfecte partij tegen de Israeliër Eyan Ran. In de stijl en het hoge tempo van Agassi en Chang ramde hij de qualifier zonder omwegen uit het toernooi: 6-2 6-2 6-2.

“Dit is een droom”, zei Van Scheppingen trots na zijn fraaie zege. “Het hoogtepunt in mijn carrière.”

Maar nog meer genoot hij van het respect in de kleedkamer. Tim Henman, inmiddels de veertiende van de wereld, was de eerste die hem feliciteerde. De jonge Engelsman, door Sampras de nieuwe Edberg genoemd, werd gevolgd door anderen, die de Nederlandse nieuwkomer nog niet kende. “Erg leuk”, vond de nog anonieme inwoner van Wilnis. “Er spreekt respect uit. Tennis kan een eenzame sport zijn, maar deze dagen vergoeden veel.”

De gelukwensen waren op hun plaats. Van Scheppingen bleef bescheiden. De debutant maakte grote indruk tegen Ran, de nummer 152 van de wereld. Hij speelde onvoorstelbaar goed, bijna foutloos, varieerde de harde, vlakke klappen van zijn forehand regelmatig met spin en slice en was een killer op breekpunten. Van Scheppingen maakte Ran radeloos, redeloos en reddeloos.

In 82 minuten stond Ran, een 24-jarige qualifier, weer onder de douche. Kansen had hij niet gezien, de bal bij vlagen ook niet. Van Scheppingen bombardeerde hem van baan 15. “Very good, very good”, stamelde Ran onder de indruk.

Door zijn indrukwekkende overwinning verwezenlijkte Van Scheppingen binnen vijftien dagen zijn doel voor 1997. “Ik wilde de top 100 halen.” In Melbourne verdiende hij met zijn twee overwinningen 46 ATP-punten, waardoor hij van de 111e naar de 98e plaats steeg. Bovendien werd hij zeker van 35 000 gulden aan prijzengeld.

“Ik bezat zelfvertrouwen, wist dat ik in vorm was”, zei Van Scheppingen, “maar dat vormde geen garantie dat ik op mijn eerste grand slam de derde ronde zou halen.” Zonder setverlies zelfs. “Dat is eigenlijk nog het mooiste. Zowel tegen Black als tegen Ran gaf ik geen set af en won ik afgetekend.”

Ondanks zijn successtory sluit de Zuid-Hollander niet de ogen voor zijn tekortkomingen. “Mijn opslag moet sterker en constanter worden. Ik mis nog de lef om meer serve en volley te spelen. Daaraan moet ik werken. Binnen twee jaar sta ik even gemakkelijk op de baseline als aan het net”, voorspelde hij.

In de derde ronde staat hij tegenover een oude rot in het proftennis, Andrei Medvedev, die de Duitser Stich, als vijftiende geplaatst, na vijf slopende sets versloeg. “Ik heb niets te verliezen”, keek hij vooruit. “Mijn grand slam is al geslaagd. Kansloos voel ik me niet, ik ben in topvorm.”

Zenuwachtig werd wel Brenda Schultz. Het 26-jarige warhoofd wist op haar 36ste grand slam geen raad met haar superioriteit. Tegen Hiraki, 86ste van de wereld, pakte ze de eerste set binnen twintig minuten met 6-0. Ze scoorde honderd procent op haar eerste opslag, heerste vanaf de baseline en kon niet verliezen.

Die wetenschap druiste in tegen de ongecompliceerde natuur van Schultz. Alles kan, dus ook verliezen van de twee koppen kleinere Hiraki. Ze haalde haar gelijk in - door de regen - drie etappes. Vanaf de tweede set verzamelde ze afzwaaiers. Het werden er 48, waarvan 22 in de tweede en 20 in de derde set.

In de derde set nam ze een voorsprong van 3-0. “En dan jongens”, zei ze quasi luchthartig na haar verlies, “mag je niet meer verliezen.” Ze deed het toch. Schultz kwam met 3-4 achter, verloor haar eigen opslag (4-4) en de Japanse maakte het karwei simpel af.

Schultz hield zich groot, maar in de hoeken van haar ogen konden de tranen zich niet allemaal verschuilen. Ze voelde zich eenzamer dan ooit na haar bizarre nederlaag. Zelfs haar echtgenoot Sean McCarthy en gabber Paul Dogger konden haar niet opvrolijken.

Bizar was ook de overwinning van Kristie Boogert. Rita Grande, 21 jaar uit Turijn, vormde geen hindernis van kaliber: 6-3 7-5. De derde ronde had Boogert in '95 en '96 ook gehaald, maar dit keer was het een bijzondere prestatie. Boogert had sinds eind oktober niet langer dan een half uurtje getraind. Een slepende knieblessure dwong haar tot absolute rust, hetgeen ze als een kwelling ervoer. De Australian Open vormde voor haar ontspanning en voorbereiding op haar daadwerkelijke rentree in het vrouwencircuit, eind januari in Tokio.

Bovendien overleed haar opa (“mijn grootste fan”) vlak voor haar vertrek. Daardoor miste ze de inspiratie en motivatie voor een grand slam. Maar de overwinningen op Arendt en Grande compenseerden veel. “Dit zijn morele opstekers”, wist de 23-jarige Zuid-Beijerlandse die in de volgende ronde de als zestiende geplaatste Belgische Sabine Appelmans treft.

mailIcon print |