Compagnoni brengt Italianen alvast in Tomba-stemming

Van onze sportredactie AMSTERDAM - Op het fel wit oplichtende lint tegen de grauwe Alpenhelling Kandahar, kwam Deborah Compagnoni gisteravond aan op het eerste tussenstation van haar missie: op de WK skiën de show stelen die Italië heeft toebedacht aan Alberto Tomba. In een bizarre tweede run stelde de Italiaanse het goud op de slalom veilig, waaraan ze de inspiratie kan ontlenen om haar titel op de reuzenslalom volgende week te prolongeren.

De wereldkampioenschappen in Sestrière moeten in macho-Italië een glorierijk afscheid vormen van de flamboyante playboy/slalomspecialist Tomba. Volgende week zullen de smalle wegen naar het kleine bergdorpje verstopt raken met de minimaal 50 000 tifosi die op de helling worden verwacht. Ofschoon Italië gisteren op de slalom voor vrouwen in Compagnoni een uitgesproken favoriet had, omzoomden amper 3000 mensen de finish aan de voet van de met 65 poorten gestoken 616 meter lange slalom. Zij konden zich niet alleen warmen aan de triomf van de 27-jarige skister uit Santa Caterina maar ook aan het zilver van landgenote Lara Magoni.

Magoni stond na de eerste run zevende, met maar 0,26 seconden achterstand op de Zwitserse Karin Roten, die de eerste dans het snelste had afgewerkt. Het was dus dringen aan de top van het klassement, waarin de meest uitgesproken favoriete Pernilla Wiberg niet stond. Volgens haar trainer heeft de Zweedse slechts één zwak punt, namelijk dat ze vaak te veel wil. Twee fouten wierpen haar bijna een seconde terug, waarna de alles-of-niets-poging in de tweede manche leidde tot het missen van een poortje.

Kwijt

Op die wijze raakte Magoni ook drie concurrentes boven zich kwijt. Egger, Riegler en Oster, respectievelijk 4, 5 en 6 na de eerste run, misten opmerkelijk genoeg bovenaan de helling allen hetzelfde poortje. Het bracht Compagnoni niet in paniek, beheerst ging ze van start om vervolgens op haar parabolische skies (brede kop en eindstukken met een smalle taille) vol aan te vallen. Dat durfde Roten, die als bijzonder nerveus bekend staat, niet. Ze had in de eerste manche slechts een voorsprong van 0,05 op de Italiaanse genomen en beperkte zich met een behouden slotrace tot het veiligstellen van brons.

Nooit eerder won Compagnoni een belangrijke slalom; gisteren werd ze de eerste Italiaanse wereldkampioene op dat onderdeel. Haar specialiteiten zijn de meer durf en snelheid vergende super G en reuzenslalom waarop ze respectievelijk Olympisch (1992) en wereldkampioene (1996) werd. Het waren die Spelen in Frankrijk waar ze ook een zware knieblessure opliep die haar nog altijd parten speelt. Zo kan ze op een dag maximaal slechts drie trainingsslaloms met maximale inzet maken, waar haar concurrentes er zes tot acht doen. Met die handicap heeft ze geleerd de kwaliteit van haar trainingen zo hoog mogelijk te maken, waardoor eigenlijk elke afdaling een wedstrijd is. Ook in haar conditietrainingen moet ze veel werken met compromissen. Daarom raakte ze onlangs niet in paniek toen haar conditietrainer Roberto Manzoni met een gescheurde achillespees moest afhaken. Haar fysiotherapeute Loredan Marchino, die in nauw overleg werkte met Manzoni, nam zijn taken probleemloos over.

Het zijn slechts twee schakels in een zes mensen sterk begeleidingsteam dat Compagnoni bijstaat in haar solitaire voorbereiding op de WK. Ze vestigde in Alta Badia haar thuisbasis waar ze tussen de World Cup-wedstrijden neerstreek om ver van de concurrentie ongestoord te kunnen werken. En waarmee ze het Italiaanse vrouwenteam ook de rug toekeerde. Het werd haar onder het heldere kunstlicht van Sestrière niet meer kwalijk genomen.

Dat kunstlicht brandde voor het eerst tijdens een WK vorig jaar in Sierra Nevada, waar het bij calamiteiten overdag het skiën 's avonds mogelijk maakte. De Amerikaanse televisie is gretig ingesprongen op de mogelijkheden die skiën in de avonduren biedt. Bij het bepalen van de tv-rechten werd bedongen dat vier slaloms 's avonds op prime-time zouden worden afgewerkt. Bovendien wilde zij de combinatie op één in plaats van de gebruikelijke twee dagen. Zoals vandaag voor het eerst in de skihistorie zal geschieden. De afdaling is bij daglicht; vanavond vinden onder kunstlicht de twee slalommanches plaats. Volgens de Oostenrijkse veteraan en een van de titelfavorieten Günter Mader is de nieuwe formule de laatste kans voor deze discipline die in steeds minder aanzien is komen te staan. In de World Cup wordt de combinatie als een puur rekenkundig onderdeel beschouwd: zij die toevallig aan afdaling en slalom binnen één wedstrijd deelnemen, krijgen er punten voor. Tijdens WK's en Olympische Spelen wordt de combinatie door velen slechts aangegrepen om onder wedstrijdomstandigheden de parkoersen te testen voor de afzonderlijke onderdelen.

Televisie-geld was in 1988 de reden dat de combinatie weer werd opgenomen in de Olympische Winterspelen. De Amerikanen vonden het zestiendaagse programma - terecht - veel te mager voor het vele geld dat ze op tafel moesten leggen en ze eisten toevoeging van de combinatie, die extra uitzendingen opleverde. Vreemd genoeg was de combinatie in het verleden juist de discipline die in hoog aanzien stond. Het was het eerste en enige alpineski-onderdeel dat tijdens de vierde Winterspelen (Garmisch Partenkirchen, 1936) op het Olympisch programma stond. Die introductie van het alpineskiën ging met heftige onenigheid gepaard. Het IOC besloot een aantal beroeps-skileraren buiten te sluiten, die als de beste skiërs te boek stonden. Uit protest tegen die maatregel schreef de internationale skifederatie in 1937 eigen wereldkampioenschappen uit.