'Mr. Population' groeide uit tot held van Cairo Nicolaas Biegman jaagt consensus na als een bloedhond

CAIRO - Met koekjes en een reep chocola, zo kwam Nicolaas Biegman de dagen door. En de journalisten smulden (figuurlijk) mee. Zijn verklaringen waren altijd helder, zijn optreden steeds vriendelijk en hij stond voor elk interview klaar. Geen wonder dat hij uitgroeide tot de held van Cairo.

Als vice-voorzitter zat Biegman de slopende zittingen voor waarin het uitvoerend comité van de bevolkingsconferentie over de cruciale abortusparagraaf onderhandelde. Geduld, vriendelijkheid, respect - dat waren naar eigen zeggen de wapens waarmee hij de tegenstellingen overwon en het Vaticaan tenslotte het isolement in drong. Glimlachend, maar onverbiddelijk. Want, zoals een Afrikaanse afgevaardigde concludeerde, “wanneer Biegman consensus ruikt, jaagt hij dat na als een bloedhond”. Zelf zegt hij glimlachend: “Ach, ik ben een Weegschaal en weegschalen schuwen indien mogelijk het conflict”. Sleutelwoorden in die zin zijn ”indien mogelijk”. Want compromissen tegen elke prijs, dat gaat hem te ver. “Op een gegeven moment vond ik het welletjes. Toen zei ik: Jongens, we hebben nou drie dagen zitten te onderhandelen, een werkgroep heeft er ook nog eens naar gekeken, nou is het over en uit”.

Overigens voelde Biegman naar eigen zeggen nooit irritaties over het optreden van de Vaticaanse delegatie. “Het is haar goed recht te proberen om, net als iedereen hier, al konkelend er het optimale uit te slepen”. Wel blijft er, omkijkend, ergernis over “de schandalige campagne van desinformatie” die het Vaticaan in de maanden vóór Cairo heeft gevoerd. “Met al dat geïntrigeer heeft men zich overigens lelijk in de vingers gesneden”. Voor de rest is er eerder medelijden: “Die jongens werden door hun baas met een onmogelijke opdracht in veld in gestuurd”.

Biegman maakt er geen geheim van dat het Vaticaan volgens hem op dit soort conferenties niet thuis hoort. “Natuurlijk, formeel is het een staat, maar materieel hoorden ze hier niet. Katholieken moeten, net als boeddhisten, moslims, joden of protestanten via hun nationale regeringen werken”.

'Mr. Population' (typering van minister Pronk) speelde overigens een thuiswedstrijd. Hij was er van 1984 tot 1988 Nederlands ambassadeur. De vloeiend Arabisch sprekende kenner van de Turkse taal en cultuur was in Egypte zeer populair en de liefde was wederzijds. Nu is Biegman de Nederlandse VN-ambassadeur.

Na afloop van het gesprek schiet een lid van de Vaticaanse delegatie hem aan: of de excellentie geen zin heeft een paar dagen bij hen in de Libanon te komen uitrusten? Biegman slaat het aanbod vriendelijk af, maar het tekent wel de sfeer. En de man.