Domoren

Er is de afgelopen week, naar aanleiding van de zaak-Van Drimmelen, een aantal parallellen getrokken met andere zaken waarbij kranten grotelijks bij de neus werden genomen. Zoals bijvoorbeeld de Volkskrant gebeurde, waar een vaste freelance-medewerker een opvallend verhaal over een in EuroDisney ontvoerd meisje schreef, dat verzonnen bleek. De krant pakte uit met een ruime rectificatie, naast een nog veel groter nieuwsbericht over de zaak.

Trouw heeft de zaak-Van Drimmelen wel in de berichtgeving en commentaren rechtgezet, maar tot een min of meer officiële rectificatie, waarbij de krant zich verontschuldigend naar de lezers buigt, is het niet gekomen. Dat had gerust mogen gebeuren op de plek waar de brief verscheen, de Podiumpagina, al was het maar om duidelijk te maken dat de krant strak de regie wil hebben en houden, ook over de pagina met gevraagde en ongevraagde opiniestukken. Als daar een verzonnen argumentatie verschijnt, die bovendien een niet nader genoemd privaat doel dient, dan is het niet goed dat zoiets erdoor geglipt is.

Er zijn Trouw, bij mijn weten, geen verwijten gemaakt. Een te goeder naam en faam bekende staande wetenschapper en meelevend kerklid neemt de boel bij de neus. Daar kun je je niet tegen indekken. Anders dan, zoals ook gebeurd is, door zo iemand nadrukkelijk te vragen of het wel zo verstandig is zo een brief te schrijven. Of Van Drimmelen zich niet beter kon laten interviewen, waarbij een tweede (niet wetende dat er al een tweede en een derde bij betrokken waren) nieuwe invalshoeken kan kiezen en allerlei aspecten die blijkens de brief van zaterdag uit het oog waren verloren nog eens naar voren kan halen. Dat wilde Van Drimmelen niet en dan ben je als krant overgeleverd aan je eigen afwegingen: dit is niet zo maar iemand, dit is nieuws en als de discussie die hij wenst er komt willen we daar graag aan deelnemen, want we hebben over pedofilie nog wel wat te menen.

Waarna we het ernstig betreuren aan dit stomme opzetje te goeder trouw te hebben meegewerkt. Maar daar komt dan ook nog bij dat het nog steeds niet te bevatten is, dat mensen die gezien hun positie geacht mogen worden professionals in de communicatie te zijn, van die enorme amateurs bleken. Blijkbaar volkomen verrast door wat ze zichzelf aan ellende op de hals hebben gehaald. Blijkbaar waren ze onderling discussiërend in een vernauwing terecht gekomen, waardoor het slachtoffer-idee helemaal uit beeld verdween. Geen flauw benul gehad blijkbaar wat je de kerk kunt aandoen door zo'n nep-standpunt te kiezen. En het ergste van alles: de hele discussie over pedofilie niet gevolgd te hebben.

Want ik laat nog maar buiten beschouwing dat je tegenwoordig voor een paar centen een boek of een adviesje kunt aanschaffen hoe in dit soort gevallen te handelen. Zelfs tv-programma's die er een gewoonte van maken mensen te verlokken hun complete lek en gebrek te vertonen waarschuwen (tenminste dat zeggen ze te doen) voor de gevolgen van ruime en gezochte media-aandacht. Soms trekken mensen zich dan alsnog terug, en dan wordt er vrij heftig gepoogd ze alsnog binnenboord te houden. Onthullen, zelfs quasi-onthullen, betekent dat je een mechanisme in werking zet dat verder gaat dan één uitzending of één brief. Daar moeten mensen minstens voor gewaarschuwd worden.

Van Drimmelen is daarvoor gewaarschuwd. Dat hij en zijn companen toch doorgezet hebben, betekent dat we op mediagebied (en op dat van de pedofilie) met domoren hebben te maken. Dat maakt in de toekomst de selectie van ingezonden artikelen een heel klein beetje makkelijker.