Tennissers missen zelfvertrouwen door uitblijven van succes

BOEKAREST - Het zelfvertrouwen van iedere tennisser groeit naarmate hij meer partijen winnend afsluit. Met dat gegeven in het achterhoofd wordt de Davis Cup-wedstrijd tussen Roemenië en Nederland voor de vijf hoofdrolspelers een ongewis avontuur. Samen wonnen zij in januari welgeteld drie partijen.

Het vijftal Jan Siemerink, Paul Haarhuis, Jacco Eltingh, Andrian Voinea en Andrei Pavel kan niet terugkijken op een geslaagde eerste maand van 1997. Siemerink scoorde met nul uit vier het slechtst, maar ook Eltingh en Pavel wonnen de twee partijen die zij speelden niet. Haarhuis triomfeerde één keer (in Sydney) en Voinea bracht het er met twee overwinningen, ook in Sydney en in Melbourne, het beste af. In het grauwe en sombere Boekarest, waar zelfs de sneeuw niet wit is, openen Haarhuis en Voinea vanmiddag de eerste Davis Cup-dag, die wordt afgesloten door Siemerink en Pavel. Morgen strijden Eltingh en Haarhuis in het dubbel tegen Voinea en Pavel.

Ondanks zijn slechte serie in januari stond het meespelen van Siemerink niet ter discussie. Het paraflex, een langzaam soort hardcourt, is prima geschikt voor het aanvallende spel van de Rijnsburger. Over de tweede single bestond wel enige twijfel, maar op basis van zijn grotere ervaring kreeg Haarhuis van bondscoach Stanley Franker de voorkeur boven de Limburger Sjeng Schalken. Een Roemeense verslaggever zorgde tijdens de loting voor enige hilariteit. De man vroeg zich oprecht af of de in België woonachtige Schalken wel speelgerechtigd was voor Nederland. Kennelijk wist hij niet dat Siemerink, Haarhuis en Eltingh in Monte Carlo wonen.

Het ondermaatse presteren van de Nederlanders op het Grand Slam-toernooi van Melbourne baarde Franker veel zorgen in de aanloop naar de Davis Cup-wedstrijd tegen de Roemenen. De situatie is enigszins vergelijkbaar met vorig jaar, toen de ploeg ook niet in een euforische stemming naar India afreisde. Het verhaal is bekend: in Jaipur leed Nederland de meest ontluisterende nederlaag in de wereldgroep, tegen zo'n beetje de enige twee tennissers die India rijk is. Ook toen zonder Richard Krajicek, die er ook in Boekarest niet bij is. In de ogen van Haarhuis maakt de afwezigheid van de Wimbledon-kampioen weinig uit. “In de Davis Cup heeft hij niet veel geweldige wedstrijden gespeeld.”

Cijfers geven de woorden van Haarhuis gelijk. Van de drie duels die Nederland won in de wereldgroep, tegen Spanje, België en Zwitserland, was Krajicek er alleen tegen de Zwitsers bij. In de drie verloren kwartfinales, tegen Zweden, de Verenigde Staten en Duitsland, wist de nummer zeven van de wereld maar één partij te winnen, in Rotterdam van Pete Sampras. Haarhuis heeft in de Davis Cup een betere staat van dienst opgebouwd. In het dozijn wedstrijden dat hij speelde, won hij twaalfmaal zijn single en zesmaal zijn dubbel. Met als een van zijn mooiste overwinningen die tegen Boris Becker in de Jaarbeurshallen in Utrecht.

Teamcaptain

Zijn ervaring en zijn erelijst bezorgde Haarhuis, die later deze maand 31 jaar wordt, de titel teamcaptain op. Dat is iets anders dan kopman, want dat voelt hij zich voor het duel tegen Roemenië niet. “Een kopman is iemand die zeker weet dat hij drie punten gaat binnenhalen”, zegt Haarhuis, “dat gevoel had ik vorig jaar tegen België wel maar nu niet.” Dat heeft weer alles te maken met het gebrek aan zelfvertrouwen. “Zelfvertrouwen krijg je door partijen te winnen. En dat heb ik de laatste tijd weinig gedaan. Ik heb drie keer op het nippertje verloren. Al had ik er daarvan maar één gewonnen, dan was de knop misschien omgedraaid.”

Haarhuis staat vanmiddag voor de zware taak Nederland van een 1-0 achterstand te behoeden. Geen geringe opgave, want zijn tegenstander Voinea is de man in vorm. Met zijn agressieve spel vanaf de baseline, maakte de in Italië wonende Voinea in de tweede ronde van de Australian Open indruk tegen Sampras. Eind 1995 won Haarhuis in Parijs, op een soortgelijke vloer als in Boekarest, van de Roemeen, die tegen Nederland liever op gravel had gespeeld. Die wens bleek om praktische redenen niet uitvoerbaar. Het Palatur Sportilor si Culturri is zo slecht onderhouden dat de vrees bestond dat de vloer zou bezwijken onder het gewicht van het gravel.

Het is te hopen dat het meubilair in de krakkemikkige sporthal van iets betere kwaliteit is dan de vloer. De Roemeense supporters staan te boek als een erg fanatieke aanhang. “Ze zijn redelijk agressief”, weet ook Haarhuis. “In de wedstrijd tegen België, hier in september, klapten ze voor iedere dubbele fout en voor iedere foute eerste service. Dat hoort een beetje bij de Davis Cup, je weet dat het gebeuren, maar het blijft irritant.” Franker zag een lichtpuntje in het gedrag van de toeschouwers. “Ik heb van Dimitri Haradau, een oud-Davis Cup-speler, begrepen dat ze niets van het spel snappen, waardoor ze vaak ook hun eigen spelers duperen.”

In de ogen van Franker is niet alleen Voinea, maar ook Pavel een gevaarlijke gast. De bondscoach zag de 23-jarige nummer 135 van de wereld een paar maal in actie tijdens de kwalificaties van de Australian Open. “Hij is een technische begaafde speler, die veel met een bal kan”, luidde de conclusie van Franker. Haarhuis kent Pavel goed, zij waren tot voor kort ploeggenoten bij het Duitse Halle. “Tegen spelers die beter zijn, kan hij snel boven zichzelf uitgroeien. Hij speelt ook vaak beter in ATP-toernooien dan in Challengers. En tegen Jan heeft hij niets te verliezen. Maar hij heeft nog nooit een Davis Cup-wedstrijd in de wereldgroep gespeeld en ik weet niet of hij die druk aankan.”

Bij winst op de Roemenen wacht in de tweede ronde Brazilië of de Verenigde Staten als tegenstander van Oranje. Bij verlies rest Franker nog een klus als Davis Cup-bondscoach: de promotie-degradatie-wedstrijd in september. Dat decor zou een triest afscheid betekenen voor de directeur-sportief, die zich een aantal jaren geleden liet ontvallen dat Nederland voor het jaar 2000 de Davis Cup ging winnen. “Franker zegt dat we hem gaan winnen, ik zeg dat we hem kunnen winnen”, aldus Haarhuis. “Kijk naar de Fransen, die is het ook gelukt. Alles moet alleen meezitten. Wij hebben drie keer in de kwartfinales tegen een sterk team gespeeld, dat ook de sterkste spelers opstelde. De Amerikanen kwamen naar Rotterdam met Sampras en Courier en in de halve finales tegen Tsjechië lieten ze Courier, Chang, Sampras en Agassi thuis. En Duitsland speelde tegen ons met Becker en Stich, die ook nog samen de dubbel speelden. We worden dus blijkbaar serieus genomen.”