WAT DE BOER KENT

Lombok kookboek, Een culinair portret van een stadswijk. Kwadraat, Utrecht, ¿19,90.

Lombok in Utrecht, Anderlecht in Antwerpen, Notting Hill in Londen - feitelijk kent elke grote stad in West-Europa wijken waar vanaf de vroege jaren vijftig buitenlanders neerstreken. Lombok is daarin niet anders, maar wél in de buitengewoon gemoedelijk verlopen integratie vaak ten voorbeeld gesteld. Sinds een jaar of tien voegen veel jongeren zich bij bij het bonte gezelschap van migranten en oorspronkelijke Lombokkers. Ze blijven er hangen, omdat het zo gezellig is.

In dit boekje over Lombok is het aardige dat Hedwig Weggers niet alleen Armeense, Surinaamse of Griekse gerechten en hun makers voorstelt, maar ook oerhollandse waar, 'ouderwets' bereid. Zoals de paardenbiefstuk en versterkende schenkelbouillon van slager Van Beek of de schelvis van Mw Jopie de Vos, vishandelaarster. Bij het lezen van haar recept raak je in nostalgie ondergedompeld, want zij gaat hollands-klassiek te werk: stoven in boter, water en citroen en van het vocht een sausje maken met wat verkruimelde beschuiten, een pietsje azijn en maizena. Eten met bloemige piepers en worteltjes, wat dacht je.

Schelvis tussen de empanadas, Turkse linzensoep, couscous royale, pitjel met pindasaus en insalata caprese. De maandzaad-kaneelijs parfait van restaurant 'Jean d' Hubert' naast de Kantonese wan dun soep van kok Tony Cheung. Dit is een schitterend boekje. Op de linkerpagina telkens het verhaal en portret van de koks, profs en amateurs: waar ze vandaan komen, waarom ze juist dit gerecht kozen en hoe ze het bereiden. Rechts het helder genoteerde recept, vaak met uitstekende illustraties.

Eten moeten we allemaal en gelukkig bedacht Hedwig Weggers er deze vorm voor. De eerste druk van haar boekje, in eigen beheer uitgegeven, verscheen in mei. Nog geen vier maanden later zijn we twee drukken verder en nam een 'echte' uitgeverij het over. Uit heel Nederland rollen de bestellingen binnen. Logisch: iedereen die in of bij een grote stad woont, kan je zich tegoed doen aan gebak met rozenwater of zo'n lekkere harira (gebonden soep uit Marokko). Maar niet iedereen maakt tijd om te vragen 'hoe bereid ik dit?'. En niet elke detaillist heeft voortdurend gelegenheid om uitleg te bieden. Voor al diegenen is dit boekje.