NOC*NSF verzet zich met kracht tegen olympisch sporttoerisme

Van onze sportredactie PAPENDAL - Het dikke boekwerk ligt al geruime tijd op de plank bij de nationale olympische sportbonden. Het omvangrijke epistel over de (omslachtige) kwalificatieprocedure voor Atlanta is kennelijk nauwelijks te lezen. “Misschien hadden we het in braille moeten uitbrengen”, hoor je de beleidsbepalers van NOC*NSF dezer dagen met een cynische ondertoon hardop denken.

De sportkoepel wordt sinds een aantal weken overvallen door sportbonden, die plotseling de NOC-normen voor de Olympische Spelen willen versoepelen, om toch maar zoveel mogelijk atleten in Atlanta te krijgen. “Erg teleurstellend. We willen juist sporttoerisme tegengaan”, zegt chef de mission André Bolhuis over de laatste ontwikkelingen. Alsof de in het voortraject uitgebreid met de bonden besproken kwalificatie-eisen in een soort geheimtaal zijn opgesteld en de daarbij behorende codesleutel is weggegooid.

Het NOC*NSF ligt onder vuur. Via dreigementen kreeg de internationale volleybal federatie (FIVB) gedaan, dat de sportkoepel in samenspraak met de NeVoBo aan het beachvolleybalduo Marko Klok en Michiel van der Kuip in het olympische traject de voorkeur moet geven boven het tweetal Sander Mulder/Michel Everaert, dat zich via de grote toernooien in een kansrijke olympische positie heeft gemanoeuvreerd. “Het is echter maar de vraag of wij Klok en Van der Kuip ook daadwerkelijk uitzenden”, laat Bolhuis zijn irritatie over die ongewenste inmenging de vrije loop.

Na de knieval van NOC richting FIVB klopte de tafeltennisbond aan met het verzoek Danny Heister en Gerdie Keen wegens hun succesvolle optreden bij het olympisch kwalificatietoernooi in Manchester alsnog aan te wijzen voor Atlanta. Ondanks dat het tweetal niet voldaan heeft aan de afgesproken eis van een plaats bij de laatste acht op een WK of een groot internationaal kampioenschap.

Intussen ligt op de burelen op Papendal ook een verzoek van de internationale handboog federatie om de NOC-normen te herzien, zodat internationaal wel gekwalificeerde schutters als Fred van Zutphen en Gerard Koonings alsnog het toernooi in Atlanta kunnen completeren.

De wielerbond kwam vervolgens met het idee de achtervolgingsploeg uit kostenoverweging alvast aan te wijzen, zodat dure buitenlandse kwalificatiewedstrijden kunnen worden gemeden. Het zou, volgens de KNWU, bovendien een slechte zaak zijn als door de Nederlandse afwezigheid het olympisch programma in Atlanta hiaten vertoont.

“Een zorgwekkende situatie”, noemt Bolhuis de houding van de zeurende bonden. Hij liet de tafeltennisbond in eerste instantie weten het verzoek intern aan te kaarten, maar onderzoek heeft hem inmiddels geleerd dat de kwaliteit van het evenement in Manchester ook in de beslissende fase te wensen overliet.

“Hamvraag is of we het toernooi ten onrechte niet hebben opgenomen in de lijst van kwalificatiemomenten, of dat we het gelijk moeten stellen aan een groot internationaal kampioenschap”, zegt Bolhuis nu. “Gezien mijn informatie zijn er toch twijfels.”

De kans dat het NOC akkoord gaat met het verzoek van de tafeltennisbond lijkt klein. Gisteravond praatte de NTTB met een bestuursdelegatie van NOC*NSF, maar na urenlang onderhandelen kwam er nog geen witte rook uit de schoorsteen. Een woordvoerder volstond met de mededeling dat er vandaag een persbericht verschijnt. Ook de wens van de wielerbond lijkt niet vervuld te worden. “Die argumenten kunnen nooit een rol spelen. De criteria zijn een redelijke kans op de laatste acht van het evenement. Mijn advies zal zijn dat standpunt te blijven hanteren. Ook in de toekomst. Ik voel er niets voor de nummer 150 van de wereldranglijst mee te nemen”, verklaart de chef de mission.

Meegaan in de optiek van de bonden, zou de problemen van NOC*NSF alleen maar groter maken. “Dan staat binnenkort iedereen op de stoep”, weet ook Bolhuis. “Daarnaast is het ook niet eerlijk tegenover de atleten die wel keurig aan alle eisen van IOC en NOC hebben voldaan. Mochten we van onze eigen richtlijnen afwijken, dan betekent dat een financiële verwatering. Het geld moet dan door meer sporters worden gedeeld. Voor de atleten die aan alle criteria hebben voldaan, is er dan minder geld. Dat is onverkoopbaar”, luidt de mening van Bolhuis.