*

 
dossier

Archief

Hitzanger

Ruud Verdonck − 20/03/99, 00:00

Wel zo aardig, het zicht op een paus-clipje in de top-40. Het moet per slot van rekening weer ergens beginnen. Op de radio hoorde ik meteen al een jongere roepen dat het volstrekte 'bagger' was. Niet zozeer omdat de paus zich in negatieve zin onderscheidde van gemiddelde muzikale bagage van een doorgewinterde hitzanger, maar meer omdat hij de baas van alle katholieken is. Als dat soort van overwegingen gaat meetellen kun je de halve top-40 meteen afschieten. En langs de 'bagger'-weg zijn heel wat nummer-eenhits totstandgekomen.

Als de paus zondag had meegedaan aan het nationale songfestival dan had hij met zijn liederen en Vaticaanse arrangementen uitzonderlijk hoge ogen gegooid. Toegegeven, daar was niet echt veel muzikaal talent voor nodig. Maar dat schijnt eens per jaar als de nichtenmaffia de tent runt, geen bezwaar te zijn. We zouden hem alleen natuurlijk niet naar Israël gezonden hebben want het Eurovisie Songfestival wordt nooit twee jaar achter elkaar gewonnen door een man in een jurk.

Maar de nieuwe schijf van de paus wordt uiteraard een hit. Er loopt nu eenmaal nog behoorlijk wat van dat volk van mijn soort rond, van vóór de beat-mis de kerk uit, dat zonder problemen de hele paus-cd kan mee galmen. Dat is het geheim van een echte hit. Carnaval, een zeer rooms-katholiek feest, is gebouwd op samen zingen bij eenvoudige teksten en dreunen uit de supermarkt vol met de muzikale smaak van de gemiddelde Nederlander. De halve top-40 wordt trouwens ook niet voor niks door remakes van oude liedjes beheerst die ik buiten het gehoor van derden graag mag meezingen. Elke twee maanden komt er wel weer een aangepaste versie van iets van Abba uit, dus dan zal zo een cd die ze niet voor niks 'Abbà Pater' hebben genoemd de winkels uit vliegen.

Dat de meer contemplatief ingestelde gelovige niet echt in theologische zin uitgedaagd zal worden door de paus-muzak, zoals in Trouw stond, geloof ik graag. Maar als de gelovigen vanuit het Vaticaan op dit onderdeel worden aangesproken krijgen ze wel gewoon donder en bliksem te horen vanaf het balkon in plaats van een mopje 'Dank u voor de bloemen' met Mantovani op een cd.

In huize Mulisch is hij al grijsgedraaid.

mailIcon print |