Jongeren vertellen vanaf een kist hun diepste gedachten

'Zeven levens' 15.30 uur, zondag 5 januari, Ned. 1

In de eerste uitzending maken we kennis met het bonte gezelschap, dat volgens eindredacteur John Gruter bestaat uit drieëneenhalve Belg en drieëneenhalve Nederlander.

De jongeren zaten waarschijnlijk al enige tijd in het kasteel toen de eerste opnamen werd gemaakt; de onderlinge openheid is opvallend. De groepsleden vertellen elkaar hun diepste zielenroerselen.

Een stoere rocker met lange haren zegt: “Ik mag best tegen de katholieke kerk aan trappen en de paus met mijn mening confronteren. Dan kan hij daarover nadenken.”

Irene heeft een grote houten kist meegesleept. Naar eigen zeggen zit daar haar hele leven in. Allerlei schrijfsels uit verdrietige perioden, maar ook dolgelukkige brieven. Het meisje heeft gedurende een lange periode in een waas van angst geleefd. Gezeten op de kist, die wordt omringd door kaarsen, leest ze fragmenten uit die tijd voor.

Na de verhalen van Irene volgen de dingen die de anderen eens opschreven. Een meisje vertelt nooit iets op te schrijven, ze hecht geen enkel belang aan papier. De dingen zet ze wel in haar hoofd op een rijtje.

De blonde jongen met bril, die volgt, wil in eerste instantie niets uit zijn kleine boekje voordragen. “Te persoonlijk, ik zou dit nooit aan iemand vertellen” zegt hij. Even later leest hij toch iets. “Iedereen heeft een kleine ster in zich, wanneer je goed naar een ander kijkt kan je hem in een ander ontdekken.”

Op deze zinnen volgt een applaus van de zes andere jongeren. “Dit zegt toch kei-veel!”, complimenteert een meisje met een zachte g hem. Het meest opmerkelijke zegt de rocker wanneer hij de kist bestijgt. “Waarom zal ik iets opschrijven als ik met al deze mensen kan samenleven?”

De jongeren zijn van alle gemakken voorzien, zo is in het kasteel is een klein kamertje tot speciale 'biechtstoel' omgebouwd. Alles wat de jongeren nog even kwijt wilden, maar niet in het bijzijn van de anderen willen zeggen, kunnen ze hier tegen de zelfbedieningscamera zeggen.

In de eerste aflevering vertelt een meisje over het hele bijzondere gevoel dat ze kreeg toen ze bij de open haard zat. Door haar hele lijf voelde ze de vlammetjes. Waarom ze dit nu wil biechten is niet helemaal duidelijk, gezien de eerlijkheid die de jongeren verder tentoonspreiden.

De invalshoek van 'Zeven levens' is een originele keuze, meestal mogen jongeren op televisie slechts praten over seks, popmuziek, of kleding. Eindredacteur John Gruter: “Als je de zeven hartstochten als uitgangspunt neemt, dan blijken jongeren soms zeer rake, verrassende dingen te zeggen die over de essentie van het leven gaan.”

De bedoeling van de serie is volwassenen een spiegel te confronteren met de leef- en gedachtewereld van jongeren. De leefwereld van de zeven blijkt een hele milde, zonder agressie. Een jongen met dreadlocks doet het allerliefst dingen die anderen gelukkig maken. Hij geeft echter wel toe dat hem dat niet altijd lukt.

Vooral tegenover zijn ouders verzaakt hij zijn verlangen om anderen gelukkig te maken nogal eens.

Vrijwel alle zeven vinden liefde de stuwende hartstocht in hun leven. “Het tofste gevoel”, zegt Inge in de eerste aflevering. Een ander weet te vertellen dat liefde en haat niet zonder elkaar kunnen.

De mildheid van de jongeren tijdens de eerste aflevering wordt even onderbroken wanneer een meisje vertelt dat ze wel eens hoopt dat de hele wereld in elkaar stort. Zijzelf vindt dat maar enge gedachten.

De gesprekken van de zeven genodigden worden afgewisseld met onrustige en soms vage beelden en muziek. Zo nu en dan zit er een filmpje bij dat iets zegt over één van de zeven. Zo zien we een jongen over het gazon kruipen, wanhopig doet hij een poging bij de Zweedse vlag te komen. Hij faalt. De jongen heeft het harstochtelijke verlangen ooit eens in Zweden te wonen.

Zeven weken lang zullen de jongeren de wereld een blik gunnen in hun gevoelswereld. Daarna komt er een vervolg van 'Zeven levens'. In die serie zullen veertigers hun ziel blootleggen.