Ruzie in NDP van Bouterse

De Nationaal Democratische Partij (NDP) van Desi Bouterse dreigt op te splitsen in twee kampen. Aan de ene kant staat de groep-Wijdenbosch, van intellectuelen met hoge posities in het staatsbestel. Recht daartegenover staat de groep-Bouterse, die een populistisch beleid voorstaat. Pogingen de twee fracties te lijmen, mislukken steeds.

Het waren uitgerekend C. Mijnals en B. Sital, van oudsher medestanders van Desi Bouterse, die begin deze week openlijk de ex-legerleider afvielen. De ideologen van de staatsgreep van 1980 wezen op de voortdurende kritiek van Bouterse op de regering en zijn afstand nemen van president Wijdenbosch.

Sital raadde de adviseur van Staat aan, de eer aan zichzelf te houden, en op te stappen als voorzitter van de NDP. De regeringspartij, die volgens hem medeschuldig is aan de 'maatschappelijke bijna-puinhoop' in Suriname, zou zonder Bouterse de regering-Wijdenbosch de steun kunnen geven die ze nu geheel ontbeert.

Surinamers zeggen wel dat de marionet Wijdenbosch zijn touwtjes heeft doorgeknipt en zelf heeft leren lopen. In het nabije verleden werd de president altijd gezien als de spreekbuis van Bouterse. Deze kon zelf geen staatshoofd worden, daarvoor was zijn reputatie te discutabel, dus liet hij zijn oude vriend Jules Wijdenbosch opdraven.

,,Eenmaal aan de macht is Wijdenbosch waarschijnlijk toch de angst bekropen geheel beheerst te worden door Bouterse'', denkt parlementslid H. Pinas van de oppositionele partij NPS (Nationale Partij Suriname). Wijdenbosch ging steeds meer een eigen koers varen, die duidelijk indruist tegen Bouterse.

Een van hun twistpunten is de rol van het convent. Dit is het informele overleg van de coalitiepartijen om contact te houden met de achterban. Bouterse wil dat het een meer prominente rol krijgt. Hij is voorzitter van het convent, en acht dit het apparaat bij uitstek om het regeringsbeleid bij te sturen.

Wijdenbosch daarentegen benadrukt het officieuze karakter van het convent, en heeft al vaak adviezen ervan in de wind geslagen. Volgens Bouterse wordt zodoende de wil van het volk genegeerd en vervreemdt de partij zich van haar basis.

Een ander twistpunt is het houden van verkiezingen voor het partijbestuur. De groep-Wijdenbosch is hiervan een sterk voorstander. Bouterse vindt interne verkiezingen onnodig.

Met de kritiek van Sital en Mijnals lijkt het erop dat de steun voor Bouterse aan het afbrokkelen is binnen de NDP. ,,Wijdenbosch heeft in de functie van president de gereedschappen in handen. Hij kan de leuke posities weggeven. De intellectuelen trekken dan ook meer naar zijn kant toe'', zegt Pinas.

Volgens de NPS-parlementariër is het niet in het belang van Wijdenbosch om tot een vergelijk te komen met Bouterse, en deze zou het conflict welbewust op de spits drijven. Daarbij kan het proces tegen Bouterse wegens drugshandel, dat deze maand in Nederland begint, een rol spelen. Een veroordeling van de ex-legerleider brengt diens politieke loopbaan in gevaar. Als hij zich straks nergens meer kan vertonen, kan dat een reden zijn voor de groep-Wijdenbosch om te pogen zich van hem te ontdoen.

Daarmee is er een gerede kans op een splitsing binnen de NDP. Voor de groep-Wijdenbosch betekent dat een probleem minder. Maar het kan ook voordelig zijn voor Bouterse. Hij hoeft geen verantwoordelijkheid te dragen voor de brokken die de partij nu maakt onder leiding van Wijdenbosch. Zo kan hij de brede steun die hij nog altijd geniet onder de arme bevolking bij de volgende verkiezingen mogelijk vertalen in klinkende resultaten.

De strateeg Bouterse probeert het hoofd koel te houden. Hij zelf zegt dat de interne onenigheid ,,alleen zakelijk en niet persoonlijk is''. Volgens hem is het een goed teken als binnen een partij verschillende standpunten kunnen worden gehuldigd, want met een verscheidenheid aan opvattingen wordt het democratisch karakter in ere gehouden.