maarten

Ik sprak laatst een meisje. Ze aanbad een zekere DiCaprio. Het schijnt dat er meer mensen zijn die deze DiCaprio aanbidden. Ik vroeg het meisje waarom ze niet iemand anders aanbad. “Oh, die zijn allemaal dood”, antwoordde het meisje. “Waarom aanbid je hem?” Ze dacht even na. “Omdat hij zo mooi is.”

“Woont hij bij je in huis?” “Nee, natuurlijk niet! Hij is wereldberoemd!” Ik ben van mening dat er best mensen bij een wereldberoemd iemand in huis kunnen wonen. Het zou namelijk wel erg saai worden om wereldberoemd te zijn als er niemand bij je in huis kon wonen.

“Hoe weet je dat hij zo mooi is?” “Van foto's en films.” “Maakt je iets uit of hij dood is of levend?”

“Natuurlijk maakt dat me iets uit.” “Films en foto's gaan niet dood, of wel soms?” “Niet dat ik weet.” “Dan kun je toch net zo goed iemand aanbidden die dood is! Als je die persoon toch nooit in het echt te zien krijgt, kun je toch net zo goed foto's van een dood iemand aanbidden?” “Het gaat om de hoop, de hoop dat je hem ooit te zien krijgt.” “Nou, dan mag je wel opschieten, want voor je het weet is hij een oude rimpelige man. En oude rimpelige mannetjes zijn meestal niet zo mooi.”

Het meisje droop af, haar foto stevig tegen zich aandrukkend. En ik, ik had weer een jaloezie minder om me druk om te maken.