Koffiedik kijken

Sinds 1976 wacht ik op het einde der tijden. Sinds 1986 verlangt Nederland naar de buitenproportionele energierekening die iedere nieuwe editie van 'De Tocht' met zich meebrengt. Wie weet treffen de Elfstedentocht en de apocalyps elkaar in deze cruciale februarimaand van 1996. Alles hangt af van het geloof dat je aan voorspellingen moet hechten. In het januarinummer van het maandblad ParaVisie hebben zestien paragnosten de gebeurtenissen van dit jaar voorspelt. Zo heb ik met afschuw vernomen dat de premier binnen elf maanden keelkanker en een auto-ongeluk zal krijgen, terwijl Willem-Alexander nog dit jaar een bruid gaat lospeuteren, vervolgens zijn moeder van de troon zal stoten en met zijn vliegtuig (een Fokker-100?) nabij een Afrikaans dorp zal neerstorten.

Wees gerust, het voor dit land belangrijkste onderwerp wordt niet overgeslagen: vier van de zestien helderzienden hebben een ingeving over de Elfstedentocht gekregen. Drie zien hem voor dit jaar niet zitten en lijken gelijk te krijgen. Treur niet, want hun voorspellingen gaan gepaard met klimatologische nonsens als 'weinig tot geen vorst' dit jaar, of 'zachte winter die geen uitzicht biedt op een Elfstedentocht'. Koffiedik kijken is gewoon linke soep...

Rest alleen nog de charmante blondine Ans Bijvank, de enige paragnost die bereid is de ijstransplanteurs uit Friesland een hart onder de riem te steken: 'In 1996 rijden wij eindelijk weer een ouderwetse Elfstedentocht', weet ze te melden. Ik ben geneigd Ans te geloven. Is zij op schaatsgebied geen verbluffende deskundige? Zo voorspelde ze de gouden, zilveren en bronzen medailles van Nederland op het laatste EK! Ze kan ook zeer gedegen politieke analyses neerzetten: 'In het kabinet zal men elkaar weer het vuur aan de schenen leggen. In plaats van dat de leden eens meer naar elkaar luisteren, gunnen ze elkaar weer het licht in de ogen niet. Dus veel ruzie en gekibbel en er zullen leden zijn die het bijltje erbij neergooien (aftreden dus)'. Haar conclusie sluit naadloos aan op het voorafgaande en lijkt me de enige juiste: 'Het kabinet valt!'

Ik ben bereid een jaar lang met ParaVisie in mijn broekzak achter mijn toetsenbord plaats te nemen. Met de hulp van een legertje pendelaars, wichelroedelopers, astrologen, esotheristen en tarotspecialisten zal ik de actualiteit met een straatlengte voorsprong op mijn collega's te lijf gaan. Soestdijk brandt! Songfestival succesvol! Frankrijk voetbalkampioen! Lubbers komt terug!

Het enige dat me dwars zit is dat geen van de zestien toekomstspecialisten het einde van de wereld voor 1996 op de menukaart heeft staan. Zou Michel Caruso zich vergist hebben en twintig jaren van mijn leven onnodig hebben verpest? Op 10 april 1976 zat ik, rond middernacht, in een verlaten zaaltje van een militaire kazerne in het zuidfranse Cap Martin te beven van angst. Ik had last van krampen, was misselijk. Maar van Caruso, een mede-dienstplichtige die nu ongetwijfeld hoofdredacteur van het Franse ParaVision moet zijn, mocht ik mijn handen niet van een houten tafeltje af halen. In het hout zat namelijk een belangrijke geest en zijn voorspellingen kletterden als buien op ons neer. De voornaamste profetie geef ik prijs: 1996 is het eindstation! Jawel, de grote supernova voor de gehele mensheid! Over en uit dames en heren, inpakken en wegwezen. Tijd om een drie sterren atoomkelder te bouwen is er niet meer.

Twintig jaar lang heb ik niets duurzaams durven ondernemen en geen cent willen sparen. Met oud en nieuw keek ik met een fatalistisch gevoel naar Youp van 't Hek. Ik had hem willen waarschuwen. Wees nou mild en teder, man. Het is immers je laatste conference. Maar na het lezen van het paranormale blaadje ben ik sterk gaan twijfelen: Ansje voorspelt in ParaVisie een Elfstedentocht, maar geen einde der tijden. Misschien is het moment aangebroken dat ik serieus aan een pensioenregeling moet gaan denken.