Ouders bestrijden deel van Dutroux-getuigenis van 'X1'

Van onze correspondent BRUSSEL - Marc Dutroux en zijn kompaan Jean Michel Nihoul zijn niet betrokken geweest bij de moord op de Brusselse Christine van Hees.

Die conclusie trekken de ouders van het meisje dat in 1984 gewurgd werd teruggevonden, na bestudering van het onderzoeksdossier.

Verklaringen van de zogenaamde getuige X1, alias Regina Louf, in de afgelopen weken, hebben het idee doen ontstaan dat er mogelijk wel een verband zou zijn. Louf zei in de jaren tachtig deel te hebben uitgemaakt van een pedofilie-netwerk, waarin Dutroux en Nihoul actief waren. Ze zou daar Christine hebben ontmoet en zelfs met eigen ogen hebben gezien hoe het toen 16-jarige meisje werd vermoord.

De ouders verklaarden gisteren op een persconferentie, dat de verklaringen van Louf sterk afwijken van wat er in het - in 27 kartonnen dozen verpakte - dossier staat. Ze zeiden tot de 'ultieme' overtuiging te zijn gekomen, dat Christine niet het meisje is waarover Louf heeft gesproken.

De ouders wilden echter niet de beschuldigende vinger wijzen in de richting van X1. “X1 heeft het onbeschrijfelijke onder woorden gebracht. We weten dat kinderen worden verkocht, verkracht en vermoord”, aldus hun advocaat, Michele Hirsch. Ze wees er ook op dat dankzij het relaas van X1 het onderzoek een nieuwe impuls heeft gekregen en dat dit er mede toe heeft geleid dat de ouders inzage hebben gekregen in het hele dossier, iets wat zeer uitzonderlijk is.

Kritiek was er wel op 'een bepaalde pers', die de getuigenis van X1 publiceerde zonder aan 'elementaire verificaties' te doen. De ouders doelden daarmee met name op de Vlaamse krant De Morgen. Het blad kwam in januari, op basis van verklaringen van Louf, met uitgebreide reportages die heel Belgie schokten. Volgens mevrouw Van Hees is daarmee de 'nagedachtenis van Christine besmeurd'.

Hirsch zei geschokt te zijn door wat de media met de getuigenis van X1 hebben gedaan. “Eerst anoniem, dan niet meer anoniem, met een spanning die erin gehouden werd, zoals in een echt horrorfeuilleton. Met het leed van de ouders als gijzelaar.”