Blinker voorkomt op de valreep replay tegen Heerenveen

HEERENVEEN - Cupfighter Feyenoord is voor de vierde keer in de laatste vijf jaar finalist in het nationale bekertoernooi. Heerenveen liet gisteravond in de eerste helft heel veel kansen liggen en kreeg drie minuten voor het einde de definitieve optater van Regi Blinker: 0-1.

Heerenveen heeft zich zelf zodoende veroordeeld tot deelname aan de Intertotocompetitie; het zomerse evenement dat de vakantie in de weg zit en derhalve door de spelers van Feyenoord bij voorbaat met afschuw wordt bezien. De kans dat de Feyenoorders in de derde week van juni de kicksen al weer aan moeten trekken, is nu heel klein geworden. Alleen een sensationele overwinning van Volendam in de Kuip, gecombineerd met een niet UEFA Cup-waardige eindklassering in de competitie, kan Feyenoord nog opbreken. Maar ach, een zege van Volendam op Hemelvaartsdag - daags tevoren staat in Wenen de eindstrijd voor de Champions League op de rol - in het ook dan weer uitverkochte Feyenoord-stadion, lijkt nagenoeg uitgesloten. In Rotterdam is het publiek per traditie de twaalfde man. Dat hebben in de jaren negentig achtereenvolgens de bekerfinalisten FC Den Bosch, Roda JC en NEC tegen Feyenoord ondervonden.

Voor Feyenoords coach Wim van Hanegem is de bereikte finale een fraai succes, die de zeperd tegen Real Zaragoza versneld doet vergeten. Bekerwinst ten koste van Volendam zou na de landstitel in 1993 en de gewonnen beker in 1994, een derde hoofdprijs op rij voor de 51-jarige coach betekenen. Dit seizoen gaat het voor Feyenoord in het bekertoernooi om de fraaiste reeks sinds jaren. Alvorens op 25 mei in eigen Kuip mag worden aangetreden, moest door Feyenoord in de voorgaande ronden constant het succes buiten Rotterdam worden geboekt. Op basis van de aloude wilskracht en vechtlust ging dat ten koste van FC Groningen, Willem II, Ajax en Heerenveen. Dat is een rijtje om u tegen te zeggen.

Voor Heerenveen waren de druiven gisteren bijzonder zuur. De ploeg liet de kansen op de finale zelf liggen. Dat stemde extra bitter na de onaangename sfeer die de halve eindstrijd omlijstte. Heel nijdig had Friesland gereageerd op de houding van Feyenoord rond dit zo beladen duel. Na alle geluiden over kaartloze fans die niet in de hand te houden zouden zijn, maakte de Friese pers op de dag van de wedstrijd bekend dat Feyenoord-voorzitter Jorien van den Herik zelfs het traditionele Friese volkslied door de Blauhuster Dakkapel wilde verbieden. Van den Heriks collega Riemer van der Velde ergerde zich enorm aan de in zijn ogen als stemmingmakerij te kwalificeren houding van Feyenoord. Hij liet het volkslied gewoon spelen. Dit overigens met instemming van Wim van Hanegem. Hij ('het is een mooi lied') zag geen probleem, dat er uiteraard ook niet was. Van der Velde ging ook niet in op het verlangen van Feyenoord de reclame af te plakken en het Abe Lenstra-stadion volledig te kleuren met het rood en wit van de bierfabriek die het nationale bekertoernooi tegenwoordig sponsort. Een woordvoerder van de KNVB zei gisteren vlak voor de wedstrijd dat Heerenveen in het geheel niet verplicht kon worden de sponsor tegemoet te komen op de manier die Van den Herik verlangde. Van Rotterdamse zijde was het de bedoeling die extra inkomsten te delen, maar Heerenveen bleef loyaal aan de eigen sponsors. Het enige compromis bestond uit het nogal koddige beeld van een groep suppoosten die regelmatig met twee borden van de biermakers aan de wandel ging.

Op het veld was het in de eerste helft intussen de thuisclub die de lakens uitdeelde. Gedragen door balvaste middenvelders als De Visser, Roelofsen en Echteld, golfden de Friese aanvallen voortdurend in de richting van De Goey. In een half uur tijd kreeg Heerenveen niet minder dan zes kansen. Niet één keer verdween echter de bal in het net. De achterste lijn, waarin Trustfull toch maar weer een de libero-plek van Scholten innam, wankelde constant. In volgorde toonden Regtop, Roelofsen, Echteld, Tomasson, Roelofsen en Polley zich echter zwak in de afwerking. Pas nadat Feyenoord al die kansen op vaak wonderlijke wijze had overleefd, konden de Rotterdammers in het slotkwartier voor de rust iets terug doen. Larsson brak door en werd in scoringspositie door doelman l'Ami gehaakt. Die overtreding kostte Feyenoord een waarschijnlijke voorsprong en had de keeper minimaal geel moeten opleveren, maar scheidsrechter Jol was van mening dat Larsson de boel probeerde te flessen. Hij liet gewoon doorspelen. Even later was het bijna toch 0-1, maar toen redde l'Ami nog juist bij een linke vrije trap van Larsson.

Het bleek vervolgens dat het aanvankelijk zo vlot combinerende en met name ook door linksback Sier gestuwde Heerenveen, het beste voor de rust al had gegeven. Scholten, Bosz en Witschge kregen in de tweede helft meer grip op de wedstrijd. Toch zat een replay op 13 april er heel lang in. Weinig wees erop dat Feyenoord zou scoren, want de voorhoede Blinker - Larsson - Kiprich had niet veel meer gewicht dan vorige week in Zaragoza. Blinker probeerde het nog wel, maar hij werd op den duur moedeloos van de negen (!), niet één keer met geel bestrafte overtredingen van zijn tegenstander Doesburg. Kiprich liet niets zien en Larsson lag bij Oosterveer aan de ketting. Als zo vaak in dit soort duels, viel de beslissing uit een dode situatie, een corner. In de mêlee viel de bal goed voor Blinker, die zodoende de heftige kritiek op hem ineens weer deed vergeten. Twee minuten later werd de matchwinner per brancard weggedragen na een overtreding van doelman l'Ami, die eindelijk de gele kaart uit de borstzak van Jol deed komen.